บทที่ 174 ลุยเลยพวกเรา! ความได้เปรียบอยู่ที่ข้า!

นี่หรือคือหลิวอวี้คนเดียวกับที่ไล่ฟันคนนับพัน? นี่มันของปลอมทำเหมือนหรือเปล่า? ชั่วขณะหนึ่ง จักรพรรดิทั้งหลายที่ได้เห็นภาพนี้ต่างก็ตกอยู่ในความสงสัย

ส่วนหลิวปังยามนี้ทั้งขำทั้งเศร้า "เจ้าเด็กนี่ ตอนหนุ่มๆ ช่างเหมือนไน่กงไม่มีผิด!" "เสียดายที่ดวงดูจะไม่ค่อยดีนัก สมัยโน้นไน่กงน่ะคือดาวข่มแห่งวงการพนันเชียวนะ!"

หากคำพูดนี้แว่วไปถึงหูบิดาเขา ท่านคงได้ปีนออกมาจากโลงเป็นแน่ ดาวข่มวงการพนันรึ... เล่นเสียจนที่บ้านไม่เหลืออะไรเลยต่างหาก...

เหนือม่านแสง เรื่องราวยังคงดำเนินต่อไป!

【สุดท้ายหวังมี้ผู้มีน้ำใจงามเดินผ่านมาพอดี และช่วยใช้หนี้พนันให้หลิวอวี้ เรื่องจึงสงบลง หลังจากรักษาตัวจนหายดี หลิวอวี้ก็มิอาจใช้ชีวิตอยู่ในบ้านเกิดได้อีกต่อไป เพราะชื่อเสียงเน่าเฟะจนกู่ไม่กลับ】