บทที่ 191 วีรบุรุษของชาติ หลินเจ๋อสวี เผาทำลายฝิ่นที่หู่เหมิน!

ในภาพอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเลี่ยนและเน่าเหม็น ตะเกียงน้ำมันสีเหลืองสลัวห้อยอยู่บนคาน แสงสว่างถูกควันสีเขียวที่ลอยวนฉีกกระชากจนขาดวิ่น

ส่องสว่างใบหน้าที่นอนระทวยอยู่บนเตียงอย่างยากลำบาก

ชายที่อยู่ริมหน้าต่างนอนขดตัวอยู่บนเตียง โหนกแก้มปูดโปน ริมฝีปากเป็นสีม่วงคล้ำ นิ้วมือสั่นระริกไม่หยุด ถึงกระนั้นก็ยังกำกล้องยาสูบไว้แน่น

เพิ่งสูบเสร็จไปหนึ่งอึก เปลือกตาก็ปรือลง คร่อกแคร่กในลำคอราวกับที่สูบลมขาดๆ

ความเคลิบเคลิ้มชั่วครู่ในแววตายังไม่ทันจางหาย ก็สั่นเทาส่งสัญญาณให้ลูกจ้างข้างๆ เติมยาให้อีก