บทที่ 202 ยอดขุนพลต้านชิง ซูสีไทเฮาผู้มอบโชคชะตาพันปีให้พวกญี่ปุ่น!

【ไม่เพียงแค่นั้น ซูสีไทเฮายังว่าจ้างแม่นมไว้ตลอดทั้งปี เพื่อดื่มนมคนครึ่งชามทุกวัน ว่ากันว่าเริ่มทำเช่นนี้มาตั้งแต่รัชศกเสียนเฟิง โดยเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่านมคนมีสรรพคุณช่วยคงความอ่อนเยาว์】

【อาหารแต่ละมื้อมีมากกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบอย่าง แม้จะไม่ได้กินทุกอย่าง แต่ก็ต้องจัดวางให้เต็มโต๊ะ อีกทั้งอาหารที่ชอบก็ไม่เคยกินเกินสามช้อน เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้อื่นคาดเดาความชอบของนางได้】

【ห้องเครื่องโซ่วซ่านประกอบด้วยห้าแผนก มีเตาไฟมากกว่าหนึ่งร้อยเตา และคนงานกว่าสามร้อยคน วัตถุดิบต้องผ่านการตรวจสอบอย่างเข้มงวด ขั้นตอนการทำอาหารก็ถูกบันทึกไว้อย่างละเอียด】

【ความยิ่งใหญ่ของ สี่วัชระห้าร้อยอรหันต์ ในวันขึ้นปีใหม่ยิ่งฟุ่มเฟือยหรูหราหาใดเปรียบ ในวันนั้นจะต้องจัดโต๊ะอาหารสามตัว เป็นตัวแทนของ ฟ้า ดิน และคน โดยโต๊ะคนนั้นซูสีไทเฮาจะเป็นผู้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียว】

【สี่วัชระ คือขันทีชราสี่คนที่เคยปรนนิบัติรับใช้ฮ่องเต้พระองค์ก่อน ส่วน ห้าร้อยอรหันต์ คือขันทีห้าร้อยคนที่ถูกคัดเลือกมาจากนอกวัง พวกเขาเริ่มฝึกซ้อมการยกอาหารมาตั้งแต่เทศกาลล่าปา ในวันขึ้นปีใหม่ทุกคนจะสวมชุดใหม่ ทุกๆ ห้าก้าวจะมีโคมไฟหนึ่งดวง ช่างดูยิ่งใหญ่อลังการยิ่งนัก】