บทที่ 217 หนึ่งมณฑลต่อกรหนึ่งประเทศ กองทัพหว่านไม่เคยทำให้ชาติผิดหวัง!

พร้อมกับการเลือนหายไปของหัวข้อ ภาพเหตุการณ์ที่ทำให้ผู้คนเจ็บปวดรวดร้าวใจอย่างที่สุดก็ปรากฏขึ้นบนม่านแสง

มองเห็นสนามรบที่อบอวลไปด้วยควันปืนและไฟสงครามที่ปลิวว่อน ชายคนหนึ่งร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบสกปรก ยืนหยัดอยู่แนวหน้าของสมรภูมิ แววตาเต็มไปด้วยความแน่วแน่และเด็ดเดี่ยว

"ทหารหาญทั้งหลาย พวกเราขอสาบานว่าจะอยู่รอดหรือดับสูญไปพร้อมกับสมรภูมิแห่งนี้ ฆ่ามัน!"

น้ำเสียงนั้นพุ่งทะลวงผ่านเสียงปืนและเสียงระเบิด แทรกซึมเข้าไปในหัวใจของทหารทุกคน

เหล่าทหารบางคนมีใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด ทว่าในมือยังคงกำปืนไว้แน่น เปิดฉากต่อสู้เสี่ยงตายกับศัตรูที่บุกเข้ามา