บทที่ 241 ตระกูลขุนนางกับอำนาจราชศักดิ์ แยกจากกันไม่ได้จริงหรือ?

มาพูดถึงตระกูลขุนนางผู้มีอิทธิพลเหล่านั้นกันก่อน เดิมทีพวกเขามีชื่อเรียกโดยรวมว่า ผู้มีอิทธิพล ซึ่งเริ่มก่อตัวขึ้นในช่วงราชวงศ์ฮั่นทั้งสองยุค!

จนกระทั่งถึงระบบการคัดเลือกคนตามคุณธรรมเก้าขั้นที่สร้างขึ้นในยุคราชวงศ์วุ่ยของโจโฉ ซึ่งเป็นการมอบอำนาจการประเมินผู้มีความสามารถให้แก่เจ้าหน้าที่คัดเลือก (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสมาชิกตระกูลขุนนาง) ส่งผลให้เกิดสถานการณ์ที่ว่า ตระกูลต่ำต้อยไม่มีตำแหน่งสูง ตระกูลขุนนางไม่มีตำแหน่งต่ำ และเป็นการสถาปนาระบบตระกูลขุนนางขึ้นอย่างเป็นทางการ

จนกระทั่งถึงยุคราชวงศ์วุ่ย จิ้น และยุคเหนือใต้ ระบบนี้ก็ก้าวไปสู่จุดสูงสุด ทายาทตระกูลขุนนางอาศัยฐานะทางสังคมในการรับราชการได้โดยตรง หรือแม้แต่กุมอำนาจบริหารราชการแผ่นดิน (เช่น ตระกูลหวังและตระกูลเซี่ยในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก) อีกทั้งยังได้รับสิทธิพิเศษทางเศรษฐกิจ เช่น การยกเว้นภาษีและการยกเว้นการเกณฑ์แรงงาน สร้างสถานการณ์การปกครองร่วมกับอำนาจราชศักดิ์

นอกจากนี้พวกเขายังให้ความสำคัญกับวิชาความรู้ของตระกูล วงศ์ตระกูล และการแต่งงานข้ามตระกูล (เช่น ตระกูลขุนนางจะไม่แต่งงานกับตระกูลต่ำต้อย) ก่อให้เกิดวงสังคมที่ปิดตายเพื่อเสริมสร้างความได้เปรียบทางชนชั้น

จนมาถึงช่วงราชวงศ์สุย พระเจ้าสุยเหวินตี้ทรงตระหนักได้ว่า หากไม่ยับยั้งการเติบโตของตระกูลขุนนางให้ทันท่วงที ในอนาคตอำนาจของราชศักดิ์จะต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างร้ายแรง