บทที่ 130 ระบบถ่ายทอดสดผ่านม่านฟ้า (5)

ในเมื่อดื่มน้ำไปแล้ว ดูเหมือนทั้งสองคนก็ไม่กังวลที่จะทานอะไรเพิ่มอีก ยิ่งไปกว่านั้น พี่น้องทั้งสองคนหิวโซจริงๆ ตั้งแต่ตกหน้าผาจนหมดสติเมื่อคืนจนถึงตอนนี้ ผ่านไปกว่า 8-9 ชั่วยาม (16-18 ชั่วโมง) แล้วที่ไม่มีอะไรตกถึงท้อง

โดยเฉพาะเมื่อจูกวงเหนียนเปิดถุงเคเอฟซี และหยิบอาหารออกมาทีละอย่าง กลิ่นหอมเฉพาะตัวของไก่ทอดตลบอบอวลไปทั่ว แม้แต่เซี่ยจี้หลินวัย 7 ขวบยังทนไม่ไหว ท้องเริ่มประท้วงส่งเสียงโครกคราก นับประสาอะไรกับเซี่ยจิ่นฉู่ที่เพิ่งจะสองขวบครึ่ง

“พี่จ๋า?” เธอเงยหน้ามองพี่ชายตาละห้อย

“โถ่เอ๊ย” ฟู่อิ่งสัญชาตญาณความเป็นแม่พลุ่งพล่าน เธออุ้มเซี่ยจิ่นฉู่ขึ้นมาให้นั่งบนเก้าอี้สูงทันที “หิวก็ทานเถอะจ๊ะ พี่ชายหนูก็ทานด้วยนะ”

“ทานเถอะ! ทานตามสบายเลย อาตั้งใจซื้อมาฝากพวกหนูนะ”