บทที่ 135 ระบบถ่ายทอดสดม่านฟ้า (10)

ขณะลิฟต์กำลังเคลื่อนที่ขึ้นไป เมื่อเห็นเด็กทั้งสองลืมตากลมโตจ้องมองพื้นที่ปิดที่สว่างไสวแต่คับแคบด้วยความสงสัย เซี่ยหยาง จึงอธิบายให้ความรู้แก่พวกเขา: "นี่เรียกว่าลิฟต์จ้ะ มันจะส่งพวกเราไปยังห้องพักชั้นบน ช่วยให้ไม่ต้องเหนื่อยปีนบันได"

[ติ๊ง!] ลิฟต์มาถึงชั้นที่จองไว้ เซี่ยหยางวางหลานสาวลงพื้น

"อาต้องเข็นกระเป๋าเดินทางด้วย เลยอุ้มหนูไม่ได้ หนูจูงมืออาและมือพี่ชายเดินไปเองได้ไหมจ๊ะ?"

"ได้เจ้าค่ะ!" จิ่นชูน้อยตอบรับด้วยเสียงนุ่มนวล

เซี่ยหยางเข็นกระเป๋าและจูงเด็ก ๆ จนพบห้องพัก เธอรูดการ์ดเปิดประตูแล้วเสียบการ์ดห้องพักลงในช่องเสียบบนผนัง ทันใดนั้นภายในห้องก็สว่างจ้า เปลี่ยนค่ำคืนที่มืดมิดให้กลายเป็นกลางวันในพริบตา