บทที่ 137 ระบบถ่ายทอดสดม่านฟ้า (12)

“อาหญิงเจ้าคะ ที่นี่กว้างขวางจังเลยเจ้าค่ะ!”

หลังจากลงจากรถตู้รับส่งของโรงแรม ก้าวเท้าเข้าสู่โถงอาคารสนามบินที่โอ่โถง จิ่นชูน้อยก็อ้าปากค้างจนกลายเป็นรูปตัวโอ

“ที่นี่เรียกว่าสนามบินจ้ะ เดี๋ยวเราจะนั่งเครื่องบินกลับกัน เครื่องบินคือยานพาหนะประเภทหนึ่งที่บินได้บนท้องฟ้า ความเร็วของมันสูงถึงแปดเก้าร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง บางรุ่นบินได้เร็วถึงพันกว่ากิโลเมตรเลยนะ อาอาศัยอยู่ที่เมืองปักกิ่ง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศเรา ห่างจากที่นี่ไปหนึ่งพันสี่ร้อยกว่ากิโลเมตร หากเป็นรถเล็กที่เรานั่งกันก่อนหน้านี้ต้องขับนานถึงสิบกว่าชั่วโมง แต่เครื่องบินแค่สองชั่วโมงก็ถึงแล้วจ้ะ”

สองพี่น้องกะพริบตาปริบ ๆ ตั้งใจฟังคำอธิบายของเธอ

จิ่นชูน้อยนั้นเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แต่ เซี่ยจี้หลิน กลับรู้สึกตกใจจริง ๆ