บทที่ 165 ระบบไลฟ์สตรีมม่านฟ้า (40)

หลังจากรับประทานมื้อเช้าเสร็จ เซี่ยหยางก็พาเด็กน้อยทั้งสองเดินตามลุงใหญ่เวินออกจากบ้าน

พวกเขาไม่ได้มุ่งตรงไปยังหน้าฟาร์มในทันที แต่เลือกเดินทอดน่องไปตามตลิ่งริมน้ำอย่างช้าๆ ถือเป็นการเดินย่อยอาหารไปในตัว

"คุณลุงคะ นั่นระหัดวิดน้ำใช่ไหมคะ?"

เซี่ยหยางมองเห็นระหัดวิดน้ำไม้ขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ริมน้ำฝั่งตรงข้ามสะพานหิน

"ใช่แล้วล่ะ แต่เลิกใช้ไปตั้งนานแล้ว เดี๋ยวนี้การชลประทานเขาใช้ระบบอัตโนมัติกันหมด ระหัดวิดน้ำเลยกลายเป็นของตกรุ่นไป แต่พวกนักท่องเที่ยวชอบมาถ่ายรูปคู่กับมัน ลุงเลยยังเก็บเอาไว้ตรงนั้นน่ะ"