บทที่ 200 ระบบเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติ (29)

เซี่ยหยางกำลังเก็บกวาดของมีค่าอย่างเพลิดเพลิน ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกได้ว่าเหมือนมีบางอย่างว่ายผ่านด้านนอกซากเรืออับปาง เงาทมิฬขนาดมหึมานั้นพาดผ่านราวกับจะบดบังท้องฟ้าและผืนน้ำ

แม้ใต้ทะเลจะมืดมิดอยู่แล้ว แต่เซี่ยหยางสวมหมวกไฟฉายและในมือยังถือไฟฉายส่องไกลอีกกระบอก เธอจึงพอจะเคลื่อนไหวในซากเรือได้อย่างอิสระ

ด้านนอกซากเรือมีแมงกะพรุนเรืองแสงลอยละล่องอยู่ประปราย แม้แสงของมันจะไม่สว่างเท่าดวงจันทร์วันเพ็ญ แต่ก็ช่วยมอบแสงสว่างเล็กๆ ให้กับก้นบึ้งทะเลที่ดำมืด

ทว่าในวินาทีนี้ แสงเหล่านั้นกลับถูกสิ่งมีชีวิตร่างยักษ์บางอย่างบดบังจนมิด

เซี่ยหยางรีบดับไฟฉายและไฟบนหมวก เธอว่ายกลับไปยังส่วนดาดฟ้าเรืออย่างไร้สุ้มเสียง