บทที่ 210: ระบบเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติ (39)

ทุกครั้งที่ได้พัก เซี่ยหยาง จะหยิบชุดอุปกรณ์ตกปลาออกไปล่าอาหารทะเลน้ำลึก

บางครั้งเธอก็เปลี่ยนชุดประดาน้ำ กระโดดลงไปแหวกว่ายในทะเลอย่างร่าเริง พร้อมกับงมเอาหอยเป๋าฮื้อและหอยพัดตัวโตๆ ที่ยังมีชีวิตขึ้นมาด้วย

เธอตุนส่วนหนึ่งไว้ในพื้นที่สต็อกสินค้า และแบ่งอีกส่วนให้ ฟู่จางเจิง ที่รับหน้าที่ดูแลห้องควบคุม ส่วนที่เหลือเธอก็นำมาปรุงสุกเดี๋ยวนั้นเพื่อลิ้มรสความสดอร่อยของมัน

พอเริ่มเบื่ออาหารทะเล เธอก็จะหยิบเตาย่างออกมา ย่างเนื้อหมาป่า เนื้อกระต่าย หรือเนื้อหมูป่าเพื่อเปลี่ยนรสชาติ

ผักกาดหอมในโซนเพาะปลูกดินเหนียวแดงสุกพอดี ล้างให้สะอาดแล้วเอามาห่อกินกับหมูสามชั้นย่างคือความลงตัวที่สุด