บทที่ 212 ระบบเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก (41)

“เห็นแล้ว! แผ่นดิน! ฉันเห็นแผ่นดินแล้ว!”

เช้ามืดวันนั้น เฉินซั่วหยุน ที่เพิ่งเสร็จจากการเข้าเวรกะดึกและกำลังเตรียมจะหาอะไรกินก่อนกลับเข้าห้องพักไปนอนตะโกนเรียก หมิงเฮ่า ผ่านข้อความเสียงด้วยความตื่นเต้น

หมิงเฮ่าดีดตัวลงจากเตียงทันที เขาประตูกระจกตรงระเบียงออกเพื่อเช็กให้แน่ใจว่าไม่มีอันตราย จากนั้นก็รีบวิ่งออกไปชะโงกหน้ามองตามทิศทางที่เฉินซั่วหยุนบอก

“แผ่นดิน! แผ่นดินจริงๆ ด้วย! เยี่ยมไปเลย!”

หมิงเฮ่ากระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ