บทที่ 220 ระบบเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก (49)

ทันทีที่เก็บดอกใบหยกมหัศจรรย์เข้ามิติกักตุนสินค้า เซี่ยหยางก็รู้สึกว่าดินใต้เท้าจู่ๆ ก็อ่อนนุ่มลง

เธอเสียการทรงตัวและร่วงลงไปตามพื้นดินที่พังทลาย

เดิมทีเธอตั้งใจจะสะบัดแส้หนวดปลาหมึกออกไปเกี่ยวต้นไม้แถวนั้นเพื่อดึงตัวเองขึ้นมา แต่ในชั่วพริบตา ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัว: หรือว่าข้างล่างนี่จะเป็นที่ตั้งของขุมทรัพย์?

เมื่อคิดได้ดังนั้น เธอจึงชักมือกลับ เลิกขัดขืน และปล่อยให้ร่างกายร่วงหล่นลงไปตามแรงโน้มถ่วง

ระหว่างที่ร่วงลงไป เธอก็หยิบหมวกคนทำเหมืองกันกระแทกมาสวมไว้