บทที่ 257 ระบบประเมินสมบัติยุค 70 (31)

หลังจากนั้นในทุกๆ เช้า ฉินเจิงจะไปส่งภรรยาที่สถานีรถราง เขายืนส่งจนกระทั่งรถรางแล่นไปจนลับตาจึงค่อยรีบไปเข้างานที่หน่วยงานของตน

ตอนเย็นหากไม่มีงานล่วงเวลา เขาก็จะมารับเธอที่สถานีรถราง หากวันไหนต้องอยู่เวรดึก เขาก็จะฝากฝังให้พี่สาวที่สนิทกันในละแวกบ้านช่วยไปรับเธอแทน

นานวันเข้า มีหรือที่คนในพื้นที่พักอาศัยจะไม่รู้ว่าเมียฉินเจิงตั้งท้องแล้ว?

แม้แต่ทางโรงงานเครื่องจักรเอง พนักงานตาดีบางคนก็สังเกตเห็นว่าเซี่ยหยางเลิกขี่จักรยาน และยอมควักเงิน 6 หยวนเพื่อทำบัตรโดยสารรถสาธารณะรายเดือนเพื่อนั่งรถรางมาทำงานแทน ไม่นานหลังจากนั้นก็เห็นเธอตอนพักเที่ยงทำท่าโก่งคอจะอาเจียนใส่ปลาล้างน้ำจืดนึ่ง ทำให้พนักงานแอบเดากันลับหลังว่าเธอคงจะมีข่าวดีแน่ๆ

ป้าคุยฮวาเป็นคนเดียวในบรรดาพนักงานที่รู้ความจริงลึกซึ้งที่สุด เธอถือคติบ้านเกิดที่ว่า "ท้องต้องปิดสามเปิดสี่" (ปิดบังตอน 3 เดือนแรก เปิดเผยตอนเข้าเดือนที่ 4) เพราะเชื่อว่าสามเดือนแรกครรภ์ยังไม่นิ่งไม่ควรบอกใคร ต่อให้เซี่ยหยางไม่ได้กำชับ ป้าคุยฮวาก็อุตส่าห์กลั้นใจไม่บอกใครเลยสักคน