บทที่ 266 ระบบปลูกสารพัดนึก (5)

ยานบินนี่มันเร็วทันใจจริง ๆ! ถึงจะเป็นรุ่นเก๋าตกรุ่นแค่ไหน แต่ระยะทาง 2 กิโลเมตรไปยังบ่อขยะ ก็ถึงในชั่วพริบตา

ถ้าต้องเดินไปเดินกลับ นอกจากจะเมื่อยขาจนลากไม่ไหวแล้ว ยังเสียเวลาทำมาหากินอีกด้วย ดังนั้น เซี่ยหยาง ที่ตอนนี้มีเงินติดตัวไม่ถึง 100 สตาร์ จึงลิสต์รายการ "ซื้อยานบินความเร็วสูงพลังงานแสงอาทิตย์ที่ไม่ต้องใช้เชื้อเพลิง" เป็นเป้าหมายแรกทันทีหลังจากที่เธอรวย

แต่ตอนนี้ต้องอยู่กับความจริงก่อน—คุ้ยขยะสิรออะไร!

เมื่อมาถึงบ่อขยะ เซี่ยหยาง ถึงกับอึ้ง: นี่น่ะเหรอที่เรียกว่าบ่อขยะ? นี่มันภูเขาขยะชัด ๆ! ขยะอุตสาหกรรมนับไม่ถ้วนกองทับถมกันหนาแน่นเหมือนขนมปังอัดแผ่น มองไปทางซ้ายก็ไม่เห็นขอบ ทางขวาก็ไม่เห็นสิ้นสุด เงยหน้ามองขึ้นไปก็แทบไม่เห็นยอด

กลิ่นไม่ถึงกับเหม็นเน่า เพราะส่วนใหญ่เป็นขยะอุตสาหกรรม มีทั้งหุ่นยนต์ที่ซ่อมไม่ได้ ยานบิน คอมพิวเตอร์พกพา และเฟอร์นิเจอร์เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ตกรุ่นไม่ทันสมัยตามกาลเวลา รวมถึงเครื่องจักรโรงงานที่พังยับเยินจนเทคโนโลยีปัจจุบันซ่อมไม่คุ้ม เป็นต้น