บทที่ 300: ระบบสุ่มการ์ดในเมืองกรุง(6)

เซี่ยหยาง กะจังหวะเวลาที่เงินทุนกลุ่มใหญ่กำลังจะเข้าตลาดได้อย่างแม่นยำ เธอชิงลงมือทยอยกว้านซื้อหุ้นตัดหน้าก่อนที่พวกนั้นจะลงสนาม

เงินทุนจำนวน 120 ล้านหยวนถูกกระจายลงทุนในหุ้นหลายตัวอย่างสมดุล แม้มันจะไม่ถึงขั้นสร้างความปั่นป่วนในระดับมหภาค แต่ก็เพียงพอที่จะดึงราคากราฟให้พุ่งสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จนเส้นแสดงราคาหุ้นดูเชิดหัวขึ้นอย่างสง่างาม

พวกนักลงทุนรายย่อยที่เฝ้าจับตาหุ้นเหล่านี้อยู่ ต่างพากันนึกถึงบทเรียนที่เหล่าปรมาจารย์ด้านการเงินเคยสอนไว้ พวกเขาคิดว่านี่คือสัญญาณของช่วงขาขึ้นครั้งใหญ่ จึงเริ่มเตรียมตัวกันอย่างกระปรี้กระเปร่า

“ราคาพุ่งแล้ว! พุ่งแล้ว!” “ต้องเข้าตอนนี้เลยใช่ไหม?” “น่าจะใช่นะ! อาจารย์ก็บอกแบบนี้นี่นา!”

และแล้ว เมื่อคนหนึ่งซื้อ คนอื่นก็แห่ซื้อตาม