บทที่ 305 ระบบสุ่มการ์ดในเมืองกรุง (11)

ตอนที่สองพ่อลูกเดินทางออกจากวัด ในมือซ้ายหิ้วใบชาที่เจ้าอาวาสมอบให้ ส่วนมือขวาถือผลไม้ที่เหล่านักบวชมอบเป็นของกำนัล

ไม่ว่าจะเป็นใบชาหรือผลไม้ ต่างก็เป็นผลิตผลทางการเกษตรที่วัดอวิ๋นซีปลูกเองและดูแลเองทั้งสิ้น—

ต้นชาเก่าแก่อายุนับร้อยปีที่เติบโตอยู่ริมหน้าผา ใบชาที่เก็บเกี่ยวได้ในแต่ละปีเมื่อผ่านกระบวนการคั่วแล้วเหลืออยู่เพียงไม่กี่ตำลึงเท่านั้น ทว่าใบชาใหม่ของปีนี้ ท่านเจ้าอาวาสกลับมอบให้คุณพ่อเซี่ยทั้งหมดอย่างไม่นึกเสียดาย

ส่วนลูกท้อเขียวที่ปลูกไว้ในสวนหลังวัด แม้ผลผลิตจะน้อยแต่ก็กรอบอร่อยถูกปาก เมื่อเห็นว่าเซี่ยหยางชอบทาน ก่อนที่เธอจะกลับ เหล่าพระลูกวัดต่างพากันปีนบันไดบ้าง ปีนขึ้นต้นไม้บ้าง เพื่อช่วยกันเด็ดลูกท้อเขียวจากต้นเก่าแก่เหล่านั้นลงมาจนหมด แล้วคัดเอาแต่ผลที่ดูดีที่สุดใส่ถุงจนเต็มมอบให้แก่เซี่ยหยาง

สองพ่อลูกพยายามปฏิเสธอยู่หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ยังถูกยัดเยียดใส่มือมาจนเต็มอ้อมแขน