บทที่ 310 ระบบสุ่มการ์ดในเมืองกรุง (16)

แต่ไม่นานเธอก็ฟื้น—ฟื้นเพราะโดนพ่อตบหน้าเรียกสติอย่างแรงไปสองฉาด

“แกมันลูกไม่รักดี! บังอาจไปหลอกเงินเกษียณของปู่กับย่า! ปู่ย่ายังไม่ทันจะโกรธจนตาย ฉันนี่แหละจะอกแตกตายเพราะแกก่อน!”

เซวียหลิงกุมแก้มที่บวมเป่งด้วยความเจ็บปวด แต่ยังปากแข็งเถียงกลับ: “เก่งแต่ด่าหนู ทำไมพ่อไม่ด่าพี่ชายบ้างล่ะ? เขาก็เอาเงินปู่ย่าไปตั้งสี่สิบล้านเหมือนกัน ของหนูอย่างน้อยยังพอมีหวังได้คืนบ้าง แต่ของเขาเอาไปถมหลุมดำให้พี่สะใภ้จนเกลี้ยง ไม่มีทางได้คืนแม้แต่หยวนเดียวหรอก!”

“แกห่วงตัวเองก่อนเถอะ!” อาหญิงเล็กตระกูลเซวียรีบพูดขัดขึ้นเพราะกลัวเป้าหมายจะเปลี่ยนมาลงที่ลูกชายตัวเอง “แกยังติดหนี้แอปฯ เงินกู้อีกแปดล้าน จนบริษัททวงหนี้ตามมาถึงบ้านแล้วเนี่ย ไม่รู้สึกอับอายขายหน้าบ้างหรือไง!”

แม่ของเซวียหลิงย่อมเข้าข้างลูกสาวตัวเอง จึงเริ่มทะเลาะกับน้องสามี: “ก็เพราะลูกสะใภ้เธอนั่นแหละที่ก่อเรื่อง! ตัวเองสะบัดก้นเข้าคุกไป ทิ้งให้พวกเราต้องมาตามเช็ดล้างความซวย!”