บทที่ 316 ระบบสุ่มการ์ดในเมืองกรุง (22)

บรรยากาศในงานคึกคักจนเกินเหตุ เซี่ยหยาง ถูกรุมล้อมด้วยกลุ่มเพื่อนนักศึกษาที่ผลัดกันเข้ามาชนแก้วขอบคุณระลอกแล้วระลอกเล่า จนเธอแทบจะไม่ได้แตะข้าวปลา

แม้แต่อาจารย์เอง ตอนที่เธอเดินไปชนแก้วที่โต๊ะประธาน ต่างก็ดึงตัวเธอไว้พูดคุยด้วยความกระตือรือร้นอยู่นาน

เพื่อให้ทุกคนเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นเสียที เธอจึงนึกถึงข่าวที่เคยได้ยินมาตอนไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์กับเฉินเจียนี และตัดสินใจใช้เรื่องนี้เบี่ยงเบนความสนใจ:

“ฉันได้ยินมาว่าพิพิธภัณฑ์เจียงเฉิงกำลังเตรียมเปิดสาขาย่อยเก็บสะสมโบราณวัตถุ ช่วงปลายเดือนกรกฎาคมจะมีการจัดมหกรรมรับสมัครงานเฉพาะทางสำหรับสายงานพิพิธภัณฑ์ครั้งใหญ่ ใครที่ยังไม่ได้งานลองเตรียมเรซูเม่ไปสมัครดูก็ได้นะ”

“จริงเหรอ?”