บทที่ 318 ระบบสุ่มการ์ดในเมืองกรุง (24)

มีเงินจ้างผีโม่แป้งได้ฉันใด

เงินก็ง้างใจเถ้าแก่ลี่ที่อยากจะรีบขายบริษัททิ้งใจจะขาดได้ฉันนั้น

ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีการซื้อขายก็เสร็จสิ้น เซี่ยหยางหันไปยิ้มตาหยีให้เฝิงเสวียนเสวียน:

“เห็นแก่ที่เป็นเพื่อนเก่ากันหรอกนะ ฉันถึงยอมลงทุนในกิแล็กซี่ เอนเตอร์เทนเมนต์น่ะ! ตั้งใจทำงานเข้าล่ะ! เพราะยิ่งเธอหาเงินได้มากเท่าไหร่ ฉันที่เป็นเจ้าของก็ยิ่งรวยขึ้นเท่านั้น!”

“...”