บทที่ 321 ระบบสุ่มการ์ดในเมืองกรุง (27)

เซี่ยหยางจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์พลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ หลังจากผ่านการปรับปรุงมาเกือบครึ่งปี อาคารอะพาร์ตเมนต์แห่งนี้ก็ได้กลายเป็น "บ้านที่สวยงามที่สุด" จากการโหวตของคนในชุมชนไปเสียแล้ว

บริเวณโถงทางเดินไม่เพียงแต่มีเคาน์เตอร์บาร์ แต่ยังมีมุมพักผ่อนพร้อมชั้นหนังสือ: เก้าอี้โซฟานั่งสบาย โต๊ะน้ำชาไม้แท้ประณีต บนโต๊ะมีดอกไม้สดปักอยู่ในแจกัน ซึ่งจะคอยเปลี่ยนใหม่ทุกสองถึงสามวัน ดอกไม้เหล่านี้ไม่ได้ซื้อมา แต่เป็นฝีมือการปลูกของพนักงานฝ่ายสนับสนุนเอง

ภายนอกตัวอาคารรายล้อมไปด้วยพรรณไม้เขียวขจี จนกลายเป็นสวนแนวตั้งที่ดูร่มรื่น แถบพื้นที่สีเขียวด้านนอกก็ถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นไม้ดอกสี่ฤดู ทำให้ตลอดทั้งปีจะมีทั้งร่มเงาและสีสันของดอกไม้กลีบซ้อนที่บานสะพรั่งดูสวยงามและมีเอกลักษณ์

โรงอาหารเองก็ขยายหน้าร้านให้กว้างขึ้น และเปลี่ยนชื่อจาก "โรงอาหารพนักงาน" เป็น "โรงอาหารอะพาร์ตเมนต์" รายการอาหารที่มีให้ผู้เช่าเลือกก็หลากหลายกว่าเมื่อก่อนมาก แต่ราคายังคงต่ำกว่าท้องตลาดทั่วไป