บทที่ 352 ระบบยอดจารชนแห่งแคมปัส (24)

เย็นวันนั้น เมื่อเซี่ยหยางถูกรับตัวกลับบ้านมาทานมื้อค่ำแสนอร่อย เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันวีแชท ก็ดังระรัวจากการถูกแท็กชื่อเธอซ้ำๆ

[พี่เซี่ย! พี่เข้าทีมวอลเลย์บอลตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมพวกเราไม่รู้เรื่องเลย! ฮือๆ! พี่ยังเห็นพวกเราเป็นพี่น้องอยู่หรือเปล่าเนี่ย!]

[พี่เซี่ย ถ้าบอกก่อนว่ามีแข่งนะ ต่อให้ต้องโดดเรียนพวกเราก็จะไปเชียร์พี่!]

ถึงยังไงพวกเขาก็โดดเรียนจนเป็นกิจวัตรอยู่แล้ว ช่วงนี้ที่ยอมนั่งเรียนนิ่งๆ ในห้อง ครูผู้สอนยังดูจะปรับตัวไม่ทันยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก

เซี่ยหยางรู้สึกสงสัย: พวกลูกน้องกลุ่มนี้ไปรู้เรื่องเข้าได้ยังไง?