บทที่ 365: ระบบอาหารเลิศรสยุค 80 (3)

“ต้าหนี? ต้าหนี?”

เสียงเรียกเบาๆ ของป้าหลิวช่วยดึงสติที่เตลิดไปไกลของเซี่ยหยางให้กลับคืนมา

“ต้าหนี เธอยังเวียนหัวอยู่ใช่ไหม งั้นก็รีบนอนพักผ่อนซะ ส่วนเจ้าหนูฉุ่ยเซิงกับน้องชาย เดี๋ยวไปกินข้าวที่บ้านฉันนะ เธอพักผ่อนให้สบาย เดี๋ยวตอนเย็นฉันจะให้ฉุ่ยเซิงยกข้าวมาส่งให้ เธอไม่ต้องลุกขึ้นมาทำหรอก”

ป้าหลิวยังคงระลึกถึงน้ำใจของตระกูลจาง หลังจากที่แม่ลูกตระกูลจางประสบเคราะห์กรรมติดต่อกัน เธอจึงเป็นคนแรกที่ยื่นมือเข้ามาช่วยดูแลเจ้าของร่างเดิม

เซี่ยหยางรับน้ำใจนั้นไว้ เธอพยักหน้าช้าๆ ตามสัญชาตญาณของร่างเดิม แล้วเอ่ยขอบคูณด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ขอบคุณค่ะป้าหลิว”