บทที่ 368 ระบบอาหารเลิศรสยุค 80 (6)

เซี่ยหยางแสร้งทำเป็นร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ: "นี่บ้านไหนเอาของมาวางผิดหรือเปล่า? ทำไมมาวางในตู้บ้านเราได้ล่ะ? สุ่ยเซิง เมื่อกี้มีใครเข้ามาอีกไหม?"

สุ่ยเซิงอ้าปากค้างจนกลมดิ๊ก: "..."

เขาพูดอึกอักว่า: "...มะ...ไม่มีใครเข้ามาครับ! นี่...นี่ไม่ใช่ของบ้านเราเหรอ?"

"จะเป็นไปได้ยังไง!"

เซี่ยหยางหัวเราะพลางลูบหัวน้อย ๆ ของเขา: "บ้านเรามีเสบียงเหลือเท่าไหร่ทำไมแม่จะไม่รู้ล่ะ? ตั้งแต่ย่าเขามอบกุญแจตู้ให้แม่ แม่ก็เป็นคนดูแลที่นี่มาตลอด อย่าว่าแต่ข้าวสารที่เมล็ดเต่งตึงขาวสะอาดขนาดนี้เลย ต่อให้เป็นข้าวผสมรำก็ยังแทบจะก้นถังแล้ว ไข่ไก่ก็เหลือแค่สองฟองสุดท้าย ซึ่งแม่ก็เพิ่งต้มให้พวกเราไปไม่ใช่เหรอ? ตายจริง ฉันต้องลองไปถามคนอื่นดูหน่อย เดี๋ยวเจ้าของเขาหาไม่เจอจะร้อนใจเอา"