บทที่ 384 ระบบอาหารเลิศรสยุค 80 (22)

ตอนที่เซี่ยหยางขี่จักรยานจากไป เซวียลี่หัวยังคงยืนชะเง้อรออยู่ที่ปากซอยด้วยความหวัง

【โฮสต์ นางรอไปก็เสียเที่ยว ญาติของนางพลาดรถประจำทางเข้าเมืองจ๊ะ】

"อืม งั้นพรุ่งนี้ฉันก็ยังขายไข่ต้มใบชาได้อีกหม้อ"

เซี่ยหยางคำนวณรายได้ของวันนี้แล้วปั่นจักรยานกลับบ้านด้วยความเบิกบานใจ

ยุคสมัยนี้การขายไข่ต้มใบชามันทำเงินได้ดีจริงๆ! แค่ช่วงเช้าแป๊บเดียว ขายไปได้ 45 ฟอง ต่อให้คิดฟองละ 3 มื้อ (0.3 หยวน) ก็ทำเงินได้ตั้ง 13.5 หยวน