บทที่ 406 ระบบเปรียบเทียบยุค 90 (9)

โจวหรูยิ่งคิดยิ่งแค้นใจ ขนาดตอนกินข้าวเธอยังไม่ตะโกนเรียกลูกสาวคนนี้เลยสักคำ

พออิ่มหนำสำราญแล้ว เธอก็ช่วยหิ้วสัมภาระพะรุงพะรังไปส่งจูเม่ยเจียวขึ้นรถมินิบัสเข้าตัวตำบลเพื่อกลับโรงเรียน พอกลับมาถึงบ้านเธอก็ฮึดฮัดฟัดเหวี่ยง ปีนบันไดขึ้นไปยังห้องใต้หลังคาทันที

"ยัยเด็กบ้า! กลางค่ำกลางวันจะนอนไปถึงไหน? ไปอยู่ข้างนอกปีเดียว ทำไมถึงได้ขี้เกียจสันหลังยาวขนาดนี้!"

"ลุกขึ้นมา! แม่มีเรื่องสำคัญจะพูดด้วย!"

"กระเป๋าเป้นี่ตกลงกันแล้วว่าจะซื้อมาให้เม่ยเจียว แล้วทำไมแกถึงเอามาสะพายเอง? ทำเอาเม่ยเจียวเสียใจไปตั้งนาน รีบเอาไปซักให้สะอาดแล้วเก็บไว้ให้น้องใช้เป็นกระเป๋านักเรียนเทอมหน้าซะ"