บทที่ 412 ระบบเปรียบเทียบยุค 90 (15)

เซี่ยหยางกลั้นขำและไม่ได้ฉีกหน้าอีกฝ่าย

ตามความทรงจำที่เจ้าของร่างเดิมทิ้งไว้ สามพี่น้องตระกูลหยางนั้นขี้เกียจพอๆ กันทุกคน ขอแค่ช่วยให้พวกเธอทำงานน้อยลงได้สักนิด พวกเธอก็พร้อมจะโม้จนกู่ไม่กลับ

แต่ถึงแม้จะบอกว่าหยางเถาฮวาทำกับข้าวรสชาติเป็นอย่างไร เธอก็ทำงานคล่องแคล่วไม่เบา มือไม้ไม่ได้ช้าไปกว่าเจ้าของร่างเดิมเลย

เซี่ยหยางเริ่มเชื่อคำพูดของเธอแล้ว—ที่เถาฮวาทำงานสายพานในโรงงานตัดเย็บสู้เจ้าของร่างเดิมไม่ได้ ไม่ใช่เพราะฝีมือสู้ไม่ได้ แต่เป็นเพราะเธอขี้เกียจล้วนๆ

ตราบใดที่เถ้าแก่ไม่สั่ง เธอก็จะไม่รับทำโอทีเองเด็ดขาด