บทที่ 419 ระบบเปรียบเทียบยุค 90 (22)

“น้าหรูคะ น้าตำหนิหนูหรือเปล่าที่เรื่องเช่าบ้านมันเปลืองเงิน?”

จูเหม่ยเจียวทำท่าเหมือนจะร้องไห้: “หนูรู้ว่าที่บ้านลำบาก แต่เพื่อนๆ ทุกคนออกไปเช่าบ้านกันหมดแล้ว แต่ละคนอ่านหนังสือดึกดื่นกันทั้งนั้น ถ้าหนูต้องนอนตามเวลาหอพัก แล้วสอบสู้พวกเขาไม่ได้จะทำยังไงคะ?”

เธอต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้เท่านั้น การอยู่ในหมู่บ้านจะมีอนาคตอะไร? ในอนาคตเธอต้องหางานที่มีหน้ามีตา งานที่ไม่ต้องตากแดดตากฝน แต่งงานกับคนเมืองที่มีการศึกษา เธอจะไม่ยอมเป็นเหมือนเด็กสาวคนอื่นๆ ในหมู่บ้านที่ถ้าไม่ไปใช้แรงงานในโรงงาน ก็ต้องแต่งกับคนในหมู่บ้าน เป็นคนทำงานไร่ไถนาไปชั่วชีวิตเด็ดขาด!

“น้าหรูคะ น้าเองก็ไม่อยากให้หนูสอบไม่ติดใช่ไหมคะ?”

โจวหรูได้ยินดังนั้นก็นิ่งอึ้งไป ในใจแอบคิดว่า การเรียนมันขึ้นอยู่กับว่าใครฉลาดไม่ใช่เหรอ? มันวัดกันที่ใครขยันกว่ากันงั้นเหรอ? ต่อให้ขยันกว่าจริง อีแค่ตอนกลางคืนเรียนเพิ่มอีกครึ่งชั่วโมง มันจะทำให้ตามคนอื่นทันได้จริงเหรอ?