บทที่ 454 ระบบแลกเปลี่ยนวันสิ้นโลก (26)

แม้คำว่า "ขอบคุณ" จะพูดกันมาตลอดทาง แต่มันก็ยังดูเบาบางเกินไป

แต่ในยามนี้พวกเขามาตัวเปล่า ขาดแคลนไปเสียทุกอย่าง ต่อให้มีใจอยากจะตอบแทนผู้มีพระคุณ ก็ไม่มีของขวัญชิ้นไหนที่ดูเป็นชิ้นเป็นอันพอจะมอบให้ได้เลย

พวกเขาจึงคิดว่าเมื่อถึงที่ปลอดภัยและจัดการที่พักเรียบร้อยแล้ว ค่อยหาทางออกไปรวบรวมเสบียงมาตอบแทนผู้มีพระคุณในภายหลัง

ทว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นคืออะไร? เสบียงเต็มไปหมดทั้งหมู่บ้าน!

แถมยังเป็นของสดที่ห้อยระย้าอยู่บนกิ่งก้าน ซึ่งดูดีกว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแห้งๆ หรือขนมปังกรอบไม่รู้กี่เท่าตัว!