บทที่ 457 ระบบแลกเปลี่ยนวันสิ้นโลก (29)

หลังจากผ่านพ้นช่วงเวลาเกือบเดือนที่ต้องใช้ชีวิตเอาตัวรอดอย่างหวาดระแวง บัดนี้ได้มาพำนักอยู่ในแนวหลังที่มั่นคงและปลอดภัย ไม่ต้องออกไปเผชิญหน้ากับซอมบี้ที่น่าสยดสยอง วันๆ เพียงแค่ทำความสะอาดที่พักของเหล่าสัตว์ปีกสัตว์สี่เท้าริมทะเลสาบดอกบัวที่สวยงาม คอยให้อาหารพวกมันจนอิ่มหนำ และดูแลให้พวกมันมีสุขภาพแข็งแรง เพียงเท่านี้ก็ได้ค่าตอบแทนเป็นน้ำดื่มหนึ่งถัง ผักผลไม้ที่มีอยู่ทั่วหมู่บ้านก็เด็ดกินได้ตามใจชอบ จะมีงานไหนที่ให้สวัสดิการดีไปกว่านี้อีกไหม?

อีกอย่าง พวกเธอทำสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่แค่เพื่อแลกกับปากท้องไปวันๆ แต่สัตว์ที่พวกเธอช่วยกันดูแลอยู่นี้คือ "เสบียงสำรอง" ของทุกคน! มันคือเนื้อหนังมังสาที่จะไปอยู่บนโต๊ะอาหารในวันหน้า! แค่คิดถึงจุดนี้ พวกเธอก็ต้องดึงสติและทุ่มเทแรงกายแรงใจให้อย่างเต็มที่

สี่สาวแบ่งงานกันอย่างลงตัวและสามัคคี:

• ช่วงเช้า: ผลัดกันตื่นเช้าไปให้อาหารและเติมน้ำ

• ช่วงสาย: แยกย้ายกันทำความสะอาดเล้าไก่ เล้าเป็ด และคอกหมู จากนั้นก็ไปเกี่ยวหญ้าหมู ตากหญ้าแห้ง และสานเบาะรองนอนจากหญ้า

• ช่วงบ่าย: ให้อาหารพวกไก่เป็ดห่านและหมูอีกมื้อ จากนั้นก็ช่วยกันทำความสะอาดพื้นที่ส่วนกลางของหมู่บ้านตามเขตที่ได้รับมอบหมาย พร้อมกับคอยสอดส่องดูว่ามีไก่เป็ดห่านตัวไหนแอบไปไข่ทิ้งไว้ข้างนอกตอนออกไปเดินเล่นแล้วยังไม่ได้เก็บกลับมาบ้างหรือเปล่า

"หมู่บ้านคือบ้านของเรา การดูแลรักษาคือหน้าที่ของทุกคน" ในวันสิ้นโลกที่หาได้ยากยิ่งที่จะพบเจอที่พำนักราวกับแดนสุขาวดีเช่นนี้ จะต้องช่วยกันทำนุบำรุงให้ดี จะปล่อยให้เสียหายไม่ได้เด็ดขาด