บทที่ 474: ระบบวังหลังสายเปย์ (10)

นายหญิงใหญ่ขมวดคิ้วเล็กน้อยพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวลว่า "น้องสาม เจ้าอย่าถือสาคำพูดของพี่ใหญ่เจ้าเลย เขาพูดไม่ค่อยเป็นสัปปะรดน่ะ ช่วงนี้เขากำลังกลัดกลุ้มเรื่องสินเดิมของหลานสี่อยู่ เจ้าก็รู้ว่าจวนเฉิงหยางโหวในยามนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว หากเยี่ยนเอ๋อร์แต่งเข้าไปโดยไม่มีของดีๆ ติดตัวไปก้นหีบบ้าง เกรงว่านางจะถูกทางบ้านสามีกดขี่เอาได้"

คำพูดนี้ฟังดูก็รู้ว่าต้องการจะชี้โพรงให้เขาผู้เป็นอาสามควักสินเดิมดีๆ ออกมาสมทบให้นั่นเอง

มีหรือที่นายท่านสามเซี่ยจะยอมหลงกล

แม้ว่าสกุลเซี่ยจะยังไม่ได้แยกบ้านกัน และหลานชายหลานสาวจะดูสนิทสนมเหมือนลูกในไส้ แต่ถึงอย่างไรพวกเขาก็ไม่ได้ออกมาจากท้องภรรยาของเขา จะให้สนิทแค่ไหน จะไปได้รับสิทธิพิเศษเท่าลูกชายลูกสาวตัวเองได้อย่างไร?

อีกอย่าง ของดีพวกนั้นอาจารย์ของหยางเอ๋อร์อุตส่าห์ฝากส่งมาให้จากแดนไกล มอบให้เหลาไท่จวินส่วนหนึ่งถือเป็นการทำหน้าที่กตัญญูแทนลูกสาว แต่จะให้เอาไปสมทบสินเดิมให้หลานสาวเนี่ยนะ มันใช่เรื่องที่ไหน?