บทที่ 483 ระบบชิงบัลลังก์วังหลัง (18)

ก่อนจะกลับถึงเมืองหลวง เธอได้แวะพักผ่อนที่เมืองเยี่ยนโจวอยู่สองวัน เพื่อจัดระเบียบข้าวของที่จะนำกลับบ้าน จนสุดท้ายสรุปออกมาได้เป็นขบวนรถม้าเต็ม ๆ ถึงยี่สิบคัน—

• สี่คัน บรรจุเครื่องหนังและขนสัตว์หลากชนิด

• สองคัน บรรจุผ้าไหมเนื้อดีจากเจียงหนาน

• สองคัน บรรจุสมุนไพร (โดยหนึ่งในนั้นเป็นสมุนไพรหายากจากน่านน้ำทางใต้)

• สองคัน บรรจุเห็ดป่าและใบชา (เห็ดป่าถูกตากแห้งสะสมไว้ตอนอยู่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนใบชามีทั้งหลงจิ่งเกรดพรีเมียมจากเจียงหนาน ชาเมฆาจากภูเขาหิมะ และชาผู่เอ๋อร์อัดแผ่นทั้งแบบดิบและสุกอีกครึ่งคันรถ)

• สองคัน บรรจุของดีประจำท้องถิ่นที่ซื้อไว้ระหว่างทาง เหมาะสำหรับใช้เป็นของกำนัลหรือของขวัญตอบแทน

• สองคัน บรรจุของล้ำค่าจากทะเลใต้ ทั้งกระดองเต่ากระ, ปะการัง, งาช้าง, นอแรด, ไข่มุก และรังนกนางแอ่น...

• สองคัน บรรจุผลิตภัณฑ์จากเนื้อวัวเนื้อแกะและผลิตภัณฑ์จากนม (ความจริงเธออยากเอาเนื้อสดออกมาด้วย แต่กลัวว่าพอกลับถึงเมืองหลวงแล้วอากาศจะเริ่มอุ่นจนเน่าเสีย)

• สองคัน บรรจุเหล้านารีแดงชั้นยอดสำหรับใช้ในงานมงคลสมรส

• สองคันสุดท้าย บรรจุเศษหยกและเศษทองคำที่ขุดมาได้

ใช่แล้ว แค่พวกเศษหยกและเศษทองที่เหลือจากการแปรรูปของหุ่นยนต์ขุดเหมือง ก็ต้องใช้รถม้าถึงสองคันในการลากจูง

รถม้ายี่สิบคัน นี่คือจำนวนที่ "คัดกรอง" มาแล้วอย่างเข้มงวดที่สุด

แม้แต่เซี่ยหยางเองยังแอบอึ้งกับตัวเอง