บทที่ 519: ระบบกินเผือกเอาตัวรอด (18)

เซี่ยหยางถูกเรียกตัวมาต่อหน้าเหล่าผู้บริหารโรงงานด้วยประการฉะนี้

หลังจากฟังคำซักถามของท่านโรงงานจบ เธอก็ะพริบตาปริบๆ: "รับงานนอกเหรอคะ? หนูเปล่านะคะ"

"จะเปล่าได้ยังไง? ถ้าไม่ได้รับงานนอกแล้วเธอจะมานั่งทำน็อตกับหัวน็อตสเปกนี้ทำไม? นี่มันไม่ใช่ชิ้นส่วนที่โรงงานเราผลิตอยู่ชัดๆ"

เหอเหวินหลี่ร้อนรนยิ่งกว่าท่านโรงงานเสียอีก เขาโยนหลักฐานที่พบในถังเศษชิ้นส่วนเสียออกมาทันที

"อ๋อ เรื่องนี้นี่เอง" เซี่ยหยางตอบอย่างเนิบนาบ "หนูเห็นพวกน้าฮุ่ยที่โรงงานข้างๆ ต้องทำงานล่วงเวลาจนดึกดื่นทุกวันเพื่อผลิตชิ้นส่วนที่ต้องการความละเอียดสูง หนูเลยมานั่งนึกดูว่าถ้าเราปรับปรุงเครื่องกลึงให้ดีขึ้นจนผลิตชิ้นส่วนพวกนั้นได้ง่ายๆ ก็คงจะดี ช่วงนี้หลังจากทำงานในส่วนที่ได้รับมอบหมายเสร็จ หนูเลยเอาเวลาที่เหลือมาศึกษาเรื่องนี้ค่ะ น็อตกับหัวน็อตพวกนี้คือชิ้นส่วนที่หนูเอาวัสดุเสียมาลองกลึงทดสอบดู แต่ความแม่นยำมันยังไม่ถึงเกณฑ์ที่หนูตั้งไว้ หนูเลยกะว่าจะลองทำให้มันละเอียดกว่านี้ก่อนค่อยรายงานให้หัวหน้าทราบ เพราะยังไงมันก็เพิ่งทำไปได้แค่ครึ่งทางเองค่ะ"