บทที่ 546  ระบบกินเผือกเอาตัวรอด (45)

“คือว่า... พี่หยางหยาง หนูไม่ได้คิดอะไรมากหรอกค่ะ เพียงแต่...”

เจิ้งเหมี่ยวเหมี่ยวลูบใบหูที่เริ่มร้อนผ่าว พลางเอ่ยด้วยความขัดเขินว่า: “ถ้าหากจะต้องหาแฟนจริงๆ หนูอยากได้คนที่พร้อมจะโอบอุ้มเยียวยาและเข้าใจในตัวหนูค่ะ”

“แล้วเรื่องหน่วยงานที่ทำงานของแฟนล่ะ ไม่ได้ตั้งเงื่อนไขอะไรไว้เหรอ?”

“อ๊ะ? เรื่องนั้นจะมีเงื่อนไขอะไรได้ล่ะคะ? แค่มีหน้าที่การงานที่มั่นคงก็ถือว่าดีมากแล้วไม่ใช่เหรอคะ”

ในยุคที่บรรดาปัญญาชนหนุ่มสาวเริ่มหลั่งไหลกลับเข้าเมืองหลวงเช่นนี้ มีผู้คนตั้งเท่าไหร่ที่อยากจะหางานทำแต่ยังหาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!