บทที่ 112 ปราณวิญญาณฟื้นคืน? (ลงตอนที่สาม)

"ท่านจี้ เรื่องนี้ตัวข้าอวิ๋นม่งเองก็สุดรู้จริงๆ"

"ข้าเองก็เพิ่งตื่นขึ้นเมื่อสี่ปีก่อน แม้แต่ความทรงจำก็มีเพียงเศษเสี้ยวสั้นๆ แม้แต่วิชาเทพก็หลงเหลืออยู่น้อยนิดจนน่าใจหาย"

"ทว่า ข้าสันนิษฐานว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับยุคปลายธรรม เมื่อพันปีก่อนอาจก้าวเข้าสู่ยุคปลายธรรมที่ไร้ซึ่งพลังวิญญาณ ตั้งแต่นั้นมาข้าจึงได้จมดิ่งสู่การหลับใหล ทว่ายามนี้ดูเหมือนระหว่างฟ้าดินจะเริ่มมีปราณวิญญาณก่อกำเนิดขึ้นแล้ว แม้จะยังเบาบางยิ่งนัก แต่ข้าก็อาศัยปราณวิญญาณเพียงน้อยนิดนี้ฟื้นคืนสติขึ้นมาได้อีกครั้ง"

"บางทีในภายหน้า เมื่อปราณวิญญาณหนาแน่นขึ้น ความทรงจำของข้าคงจะค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมา"

น้ำเสียงของเทพธิดาอวิ๋นม่งนั้นจริงใจอย่างยิ่ง