บทที่ 157: จุดจบปีศาจลอกผิว! จิตใจไร้ตำหนิ เจตจำนงดาบบรรลุขั้นสมบูรณ์!

"ปีศาจลอกผิวรึ?"

นักพรตเฮยสุ่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย

"สหายเต๋าเฮยสุ่ยรู้จักมันรึ?" จี้ชิงถาม

เฮยสุ่ยพยักหน้าพลางกล่าว "ปีศาจลอกผิว... เมื่อพันปีก่อนมันเคยอาละวาดหนัก บรรพชนรุ่นที่แปดของวังเซียนเป่ยหลิงเคยออกตามล่ามัน ทำลายร่างแยกของมันไปเกือบพันร่าง แต่สุดท้ายมันก็ยังไม่ตาย"

 "ปีศาจลอกผิวตัวนี้ หากหาตัวจริงไม่พบ แทบจะเรียกได้ว่าอมตะ! ขอเพียงมีร่างแยกหนีรอดไปได้เพียงร่างเดียว มันจะสามารถกลับมารุ่งเรืองได้ใหม่ แม้ในยุคสิ้นปราณ มันก็ยังปรากฏตัวอยู่ตลอดไม่ใช่หรือ?"