บทที่ 168: วิถีแห่งเทพยุทธ์ถูกตัดขาด…ชะตาที่มาไม่ถูกเวลา!

ท่านยอดคนมองจี้ชิง พลางส่ายหน้าและกล่าวว่า: “จี้ชิง เจ้าคือระดับรากฐาน สังกัดสายยุทธ์ ต่อให้เจ้าจะมีพรสวรรค์สูงส่งเพียงใด ทว่าหากคิดจะเป็นวรยุทธ์เทพ มันยาก ยาก และยากนัก! มันยากยิ่งกว่าการปีนขึ้นไปบนสวรรค์เสียอีก และนี่คือสิ่งที่ทำให้อาตมาผิดหวัง”

“หากเจ้าเป็นระดับสร้างรากฐานล่ะก็ ย่อมไม่มีปัญหา ภายใต้การฟูมฟักอย่างเต็มกำลังของสำนัก และมีอาตมาคอยหนุนหลังให้ เจ้าย่อมพอจะมีความหวังริบหรี่ที่จะก้าวขึ้นสู่ระดับฮว่าเสิน เพื่อคอยปกป้องสำนักไปอีกหมื่นปี!”

จี้ชิงรู้ดีว่า ยอดคนระดับฮว่าเสินนั้นมีอายุขัยที่ยาวนานยิ่งนัก มีอายุขัยยืนยาวถึงหมื่นปี! และเมื่อใดที่มียอดคนระดับฮว่าเสินถือกำเนิดขึ้นมาหนึ่งท่าน ก็จะสามารถทำให้สำนักสืบทอดต่อไปได้นานนับหมื่นปี

ทว่าในใจของจี้ชิงกลับรู้สึกเครียดขึ้นมา วรยุทธ์เทพนั้นยากขนาดนั้นเชียวรึ?

“ขอประทานอภัยท่านยอดคน แดนร้างเคยมีวรยุทธ์เทพถือกำเนิดขึ้นมา ทว่าไฉนท่านถึงบอกว่าการจะเป็นวรยุทธ์เทพนั้นยากเย็นแสนเข็ญนักล่ะครับ?”