บทที่ 171: ห้าธาตุสมบูรณ์ สวรรค์และมนุษย์รวมเป็นหนึ่ง!

“สหายเต๋าจี้ ให้ข้าได้สัมผัสหน่อยเถิดว่าหากเจ้าใช้เขตแดนเร่งเดินทางอย่างเต็มกำลัง ความเร็วของมันจะก้าวข้ามไปถึงระดับใด?”

ท่ามกลางความว่างเปล่า จู่ๆ เป่าเยว่เจินเหรินก็เอ่ยปากขึ้น

ทั้งสองบินตามกันมาหน้าหลัง ในเวลานี้ไม่ได้รีบร้อนนัก จี้ชิงจึงไม่ได้ใช้เขตแดนในการเดินทาง ความเร็วของเขาจึงช้ากว่าเป่าเยว่เจินเหรินอยู่เล็กน้อย

จี้ชิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า: “ตกลง”

อันที่จริงเขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าหากกางเขตแดนออกเพื่อเร่งเดินทาง ความเร็วของเขาจะไปได้ไกลแค่ไหน? หรือการพาคนไปด้วยคนหนึ่งจะส่งผลกระทบหรือไม่?