บทที่ 181: จี้ชิงเผชิญหน้ามหาปราชญ์ยุทธ์ รับการโจมตีหนึ่งกระบวนท่า!

จี้ชิงเหลือบมองเทียนเซิ่งเจินจวินอีกฝ่ายเปลี่ยนท่าทีค่อนข้างเร็ว ก่อนหน้านี้ยังทำตัวสูงส่งดูมีศักดิ์ศรี แต่ตอนนี้กลับทิ้งมาดไปเสียสิ้น ทว่าจี้ชิงกลับไม่รู้สึกถึงความขัดแย้งในตัวเขาเลย ดูเหมือนว่านี่ต่างหากที่เป็นธาตุแท้ของเทียนเซิ่งเจินจวิน"เอามา" จี้ชิงรับเศษชิ้นส่วนสองชิ้นมาจากมือของเทียนเซิ่งเจินจวิน เขาจัดการนำมันมาต่อเข้ากับเศษอีกสองชิ้นที่เขามีอยู่ทันทีปรากฏว่าพวกมันเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันจริงๆ เศษทั้งสี่ชิ้นประกบกันได้อย่างไร้รอยต่อ จนตอนนี้เขาสามารถมองเห็นเนื้อหาเกือบทั้งหมดของ มหาเวทเบญจธาตุคืนสู่ความว่างเปล่าได้แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเนื้อหาก็ยังไม่สมบูรณ์ เพราะขาดเศษชิ้นส่วนอีกสองชิ้นที่ยังหาไม่พบ ทำให้ยังไม่สามารถฝึกฝนวิชานี้ได้"สหายเทียนเซิ่ง ท่านได้เศษสองชิ้นนี้มาจากสำนักกุยซวี่ ได้อย่างไร?" จี้ชิงเอ่ยถามเทียนเซิ่งเจินจวินจึงเล่ารายละเอียดขั้นตอนที่เขาไปยังสำนักกุยซวี่ให้ฟังอย่างละเอียด"สหายช่างรอบคอบจริงๆ..." จี้ชิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เดิมทีเขาคิดว่าตัวเองรอบคอบมากแล้วที่ไม่ยอมออกหน้าเองและให้เทียนเซิ่งเจินจวินจัดการแทน แต่คิดไม่ถึงว่าเทียนเซิ่งเจินจวินจะรอบคอบยิ่งกว่าระดับหยวนอิงเจินจวินกลับสวมหน้ากาก เปลี่ยนรูปลักษณ์ ปกปิดกลิ่นอาย แถมยังโยนความผิดไปให้ "จอมมารทมิฬเฮยเซียว" เสียอย่างนั้น ถ้าคนไม่รู้คงนึกว่าเทียนเซิ่งเจินจวินลอบเข้าไปในสำนักระดับหัวเสิน ใครจะคิดว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับแค่สำนักระดับเทียนเหมิน ?เทียนเซิ่งเจินจวินยิ้มกว้างแล้วกล่าวว่า "ไม่ระวังไม่ได้หรอก ในเมื่อทำลายสำนักกุยซวี่ให้สิ้นซากไม่ได้ หากวันหน้าเกิดมีใครในสำนักนั้นบรรลุเป็นมหาปราชญ์ยุทธ์ขึ้นมาล่ะ? แม้โอกาสจะน้อยนิด แต่กันไว้ดีกว่าแก้""ข้าปิดบังฐานะและโยนความผิดให้จอมมารเฮยเซียว ต่อให้สำนักกุยซวี่ให้กำเนิดมหาปราชญ์ยุทธ์แล้วคิดจะล้างแค้นหรือชิงวิชากลับไป พวกเขาก็ต้องไปตามหาไอ้มารเฒ่านั่น จะมาเกี่ยวกับข้าได้อย่างไร?"จี้ชิงมองเทียนเซิ่งเจินจวินด้วยสายตาลึกซึ้ง ในเมื่อรอบคอบขนาดนี้แล้วทำไมตอนแรกถึงคิดจะฉวยโอกาสเข้ามาหาประโยชน์ตอนที่บรรพบุรุษเทียนเป่าสิ้นอายุขัยล่ะ?"เอาเถอะ ยังขาดอีกสองชิ้น ท่านบอกว่าสัมผัสได้ว่ามีเศษชิ้นส่วนอยู่อีกทิศทางหนึ่งใช่หรือไม่?""ใช่ แต่อีกทิศทางหนึ่งค่อนข้างไกล"เทียนเซิ่งเจินจวินพาจี้ชิงและเป่าเยว่เจินจวิน ออกเดินทางอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นการสัมผัสที่เลือนลาง แต่เพียงหนึ่งชั่วยามต่อมา สัมผัสก็เริ่มชัดเจนขึ้น แสดงว่าอยู่ในระยะหมื่นหลี้ หลายชั่วยามผ่านไป จี้ชิงและพรรคพวกต้องหยุดฝีเท้าลง เพราะเมืองที่อยู่เบื้องหน้านั้นค่อนข้างพิเศษ"เมืองโจวเทียน... เทียนเซิ่งเจินจวิน ท่านแน่ใจนะว่าเศษชิ้นส่วนอยู่ในเมืองโจวเทียน?" จี้ชิงหันไปถาม"แน่นอนที่สุด! สัมผัสของข้าไม่มีทางผิดพลาด เศษชิ้นส่วนอยู่ในเมืองโจวเทียนแน่นอน!"จี้ชิงนิ่งเงียบไป เมืองโจวเทียนนั้นมีปัญหาใหญ่ สาเหตุง่ายมาก เพราะเมืองโจวเทียนเติบโตขึ้นมาได้เพราะ ลัทธิโจวเทียน หัวใจหลักของเมืองนี้ก็คือลัทธินี้เองสำนักเฟิงเหลย กับลัทธิโจวเทียนนั้นมีความสัมพันธ์ที่ไม่สู้ดีนัก มักมีการกระทบกระทั่งหรือแม้แต่เข่นฆ่ากันบ่อยครั้ง เรียกได้ว่าเป็นศัตรูกันเลยทีเดียว ที่สำคัญคือฐานะของจี้ชิงนั้นพิเศษมาก ครั้งก่อนเขาเพิ่งจะสังหารฉงอวี๋เจินเหริน ของลัทธิโจวเทียนด้วยฐานะเพียงผู้สร้างรากฐานนี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ในลัทธิโจวเทียนตอนนี้ยังมีภารกิจค่าหัวของจี้ชิงอยู่เลย เพียงแต่ไม่มีใครกล้ารับภารกิจเท่านั้น เพราะตอนนี้จี้ชิงมีชื่อเสียงเรื่องความโหดเหี้ยมจนไม่มีใครกล้าแหย็ม ทว่าหากจี้ชิงเข้าเมืองโจวเทียนไป เรื่องราวมันจะเปลี่ยนไปทันที ลัทธิโจวเทียนจะต้องพบเขาและเป่าเยว่เจินเหรินแน่นอน ฐานะของทั้งคู่ไม่อาจปิดบังได้ส่วนการปกปิดกลิ่นอายงั้นหรือ? แทบเป็นไปไม่ได้ เพราะเมืองโจวเทียนมีค่ายกลขนาดใหญ่ คอยตรวจจับฐานะอยู่ตลอด แต่เศษชิ้นส่วนสองชิ้นที่เหลือก็สำคัญมาก จี้ชิงจึงหันไปมองเทียนเซิ่งเจินจวินซึ่งเทียนเซิ่งเจินจวินก็เข้าใจเจตนาทันที เขารู้ฐานะของจี้ชิงและเป่าเยว่เจินจวินดีว่ามาจากสำนักเฟิงเหลยที่เป็นอริกับลัทธิโจวเทียน โดยเฉพาะจี้ชิงที่โด่งดังมาจากการฆ่าคนของลัทธินี้ หากจี้ชิงไม่อยู่ที่นี่ ลัทธิโจวเทียนก็ทำอะไรไม่ได้ แต่ถ้าก้าวเท้าเข้าเมืองไป ลัทธิโจวเทียนจะทนได้อย่างไร?ต่อให้จี้ชิงเก่งแค่ไหน แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหยวนอิงจำนวนมาก มหาปราชญ์ยุทธ์ หรือแม้แต่ผู้อาวุโสระดับหัวเสินออกโรงเอง เขาก็ไม่รอดแน่ดังนั้น เทียนเซิ่งเจินจวินจึงชิงพูดก่อนว่า "สหายจี้ สหายเป่าเยว่ ข้าเข้าใจว่าพวกท่านไม่สะดวกเข้าเมืองเนื่องจากฐานะ แต่ฐานะของข้าไม่มีปัญหา อย่างมากที่สุดก็แค่ถูกพบว่าเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับหยวนอิง ซึ่งข้าเองก็มีชื่อมีเสียงในดินแดนรกร้าง อีกทั้งข้าเคยมีเรื่องกับพวกท่านมาก่อน ลัทธิโจวเทียนคงไม่สงสัยข้า"จี้ชิงคาดไม่ถึงว่าเทียนเซิ่งเจินจวินจะ "รู้ความ" ขนาดนี้ เขายังไม่ทันพูด อีกฝ่ายก็รู้หน้าที่แล้ว นับว่าช่วยประหยัดเวลาไปได้มาก"ตกลง เช่นนั้นคงต้องรบกวนสหายเทียนเซิ่งแล้ว""สหายเกรงใจเกินไป ข้าจะเข้าไปตรวจสอบตำแหน่งที่แน่นอนในเมืองโจวเทียนแล้วรีบกลับมา"พูดจบ เทียนเซิ่งเจินจวินก็พุ่งทะยานตรงไปยังเมืองโจวเทียนทันที เมื่อเห็นเงาของเขาหายลับไป จี้ชิงก็หันมาบอกเป่าเยว่เจินจวินว่า "ไปกันเถอะ ย้ายที่!"จี้ชิงรีบออกห่างจากเมืองโจวเทียนไปไกลพอสมควรจึงหยุดลง"สหายจี้ เทียนเซิ่งเจินจวินเข้าเมืองไปครั้งนี้ เขามีทางเลือกมากมาย เขาสามารถร่วมมือกับลัทธิโจวเทียนพายอดฝีมือมาล้อมฆ่าเราได้ ข้าเชื่อว่าลัทธิโจวเทียนคงอยากสังหารเราใจจะขาด หรือต่อให้ไม่ร่วมมือ เขาก็สามารถหาเศษชิ้นส่วนเองโดยทิ้งเราไว้ข้างหลัง หากเขาหลบอยู่ในเมืองโจวเทียนตลอด เราก็ทำอะไรเขาไม่ได้" เป่าเยว่เจินจวินกล่าวเตือนเธอมองออกว่าการที่เทียนเซิ่งเจินจวินเข้าเมืองไปนั้น เขากลายเป็นผู้ถือไพ่เหนือกว่า และนี่คือเหตุผลที่จี้ชิงต้องย้ายที่อยู่ทันที เพื่อป้องกันการถูกหักหลัง"สหายเป่าเยว่ ท่านกล่าวถูก ในแง่ทฤษฎีเขามีทางเลือกมากมาย แต่ในความเป็นจริงเขามีทางเลือกเดียว คือทำตามสัญญาของเราเพื่อให้ได้อิสรภาพกลับคืนมา เพราะเศษวิชากุยซวี่ไม่ใช่สมบัติดีเลิศอะไรสำหรับหยวนอิงเช่นเขา ส่วนการร่วมมือกับลัทธิโจวเทียนนั้นยิ่งเป็นไปได้น้อย เพราะเขารู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของข้าดี หากสังหารข้าไม่สำเร็จ เขาก็ต้องหนีไปตลอดชีวิต นอกเสียจากเขาจะหลบอยู่ในเมืองนั่นถาวร ซึ่งนั่นจะทำให้เขากลายเป็นแค่ข้ารับใช้ของลัทธิโจวเทียนไปโดยปริยาย และการฆ่าข้าจะได้ประโยชน์สักเท่าไหร่กันเชียว?"คำพูดของจี้ชิงทำให้เป่าเยว่เจินจวินหูตาสว่างขึ้นมาทันที จริงอย่างที่เขาว่า เทียนเซิ่งเจินจวินเป็นคนฉลาด ไม่ว่ามองมุมไหน เขาก็มีทางเลือกที่ดีที่สุดเพียงทางเดียว ดังนั้นเขาจึงมีโอกาสสูงที่จะกลับมา ทั้งคู่จึงทำได้เพียงรอคอยอย่างสงบอีกด้านหนึ่ง เทียนเซิ่งเจินจวินเข้าเมืองโจวเทียนไปจริงๆ และทันทีที่ก้าวเท้าเข้าเมือง เขาก็ถูกคนของลัทธิโจวเทียนตรวจพบ<em>ฟุ่บ!</em> ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา เป็นผู้บำเพ็ญระดับหยวนอิง—ชิงซวี่เจินจวิน แห่งลัทธิโจวเทียน"สหายเทียนเซิ่ง" ชิงซวี่เจินจวินเอ่ยทักด้วยชื่อจริงทันที เพราะหยวนอิงในดินแดนรกร้างนั้นล้วนมีชื่อเสียง ไม่ใช่คนที่จู่ๆ จะโผล่มาจากหลุมไหนก็ได้"สหายท่านนี้คือ..." เทียนเซิ่งเจินจวินไม่รู้จักหยวนอิงผู้นี้"ข้ามีนามว่าชิงซวี่""ที่แท้ก็สหายชิงซวี่นี่เอง" เทียนเซิ่งเจินจวินนึกออกทันที เขาเคยได้ยินชื่อชิงซวี่เจินจวินมาบ้าง ว่ากันว่าคนผู้นี้มีตำแหน่งสูงในลัทธิและมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับยอดฝีมือระดับหัวเสินของลัทธิโจวเทียน"สหายเทียนเซิ่ง ปกติท่านครองอำนาจอยู่ในแคว้นเทียนเซิ่งอย่างสุขสบาย เหตุใดวันนี้จึงมาถึงเมืองโจวเทียนได้?" ชิงซวี่เจินจวินถามหยั่งเชิง หากเป็นระดับจินตัน เขาคงแค่ให้คนคอยเฝ้าดู แต่สำหรับหยวนอิง เขาต้องมาตรวจสอบจุดประสงค์ด้วยตัวเองขณะที่คุยอยู่นั้น เทียนเซิ่งเจินจวินก็แอบสัมผัสถึงเศษชิ้นส่วนไปด้วย แม้จะถูกขวางไว้ แต่เขาก็รับรู้ถึงตำแหน่งที่แน่นอนได้แล้ว ซึ่งตำแหน่งนั้น... อยู่ภายในเขาลัทธิโจวเทียน!<em>ยุ่งยากแล้วสิ</em>เทียนเซิ่งเจินจวินปฏิกิริยาไวมาก เขาถอนหายใจยาวทันที "สหายชิงซวี่ ท่านคงไม่รู้ ข้ากำลังเจอปัญหาใหญ่เข้าให้แล้ว""ปัญหาอะไรหรือ?""บรรพบุรุษแคว้นเทียนเป่า สิ้นอายุขัย ข้าคิดจะเข้าไปหาประโยชน์ แต่กลับพบว่าองค์หญิงชิงหยวนแห่งเทียนเป่ากำลังเลื่อนขั้นเป็นหยวนอิง ข้าคิดจะกำจัดนางทิ้งเสีย แต่กลับถูกมนุษย์สวรรค์ คนหนึ่งขวางไว้ มนุษย์สวรรค์ผู้นั้นข้าเชื่อว่าท่านคงรู้จัก... จี้ชิงแห่งสำนักเฟิงเหลย และองค์หญิงชิงหยวนก็คือเป่าเยว่เจินเหริน ไม่สิ ตอนนี้ต้องเรียกว่าเป่าเยว่เจินจวินแล้ว""อะไรนะ? เป่าเยว่บรรลุหยวนอิงแล้วรึ?" ชิงซวี่เจินจวินดูเหมือนจะยังไม่ทราบข่าวนี้ แต่มันก็ไม่ใช่ความลับ สำนักโจวเทียนย่อมรู้ในไม่ช้าเทียนเซิ่งเจินจวินพยักหน้าสำทับ "ใช่แล้ว เป่าเยว่เจินจวินเป็นหยวนอิงแล้ว ข้าเองก็ถูกนางและจี้ชิงตามล่า โดยเฉพาะจี้ชิงนั่น รับมือยากมาก เมื่อร่วมมือกับเป่าเยว่เจินจวิน ข้าจึงจนปัญญา สุดท้ายจึงต้องหนีมายังลัทธิโจวเทียน หวังจะขอพึ่งพิงเป็นผู้อาวุโสกิตติมศักดิ์เพื่อรับการคุ้มครอง"สิ่งที่เทียนเซิ่งเจินจวินพูดนั้นเกือบทั้งหมดเป็นเรื่องจริง เพียงแต่เขาจงใจบิดเบือนความแข็งแกร่งของจี้ชิง เพราะเขารู้ดีว่าจี้ชิงไม่ต้องการให้ใครรู้ว่าเขาสามารถฆ่าหยวนอิงได้ด้วยตัวคนเดียว การบอกว่าถูกจี้ชิงร่วมมือกับหยวนอิงอีกคนไล่ล่านั้นดูสมเหตุสมผลกว่าชิงซวี่เจินจวินมีสีหน้าจริงจัง นี่คือข่าวใหญ่ เนื่องจากแคว้นเทียนเป่าและเทียนเซิ่งอยู่ห่างจากลัทธิโจวเทียนมาก ลัทธิจึงไม่ได้ให้ความสนใจนัก แต่ข่าวนี้ใหญ่เกินกว่าที่เทียนเซิ่งจะมาพูดปด"สหายชิงซวี่ หรือว่าลัทธิของท่านไม่ต้องการผู้อาวุโสรับเชิญแล้ว?""หามิได้! การที่สหายเทียนเซิ่งยอมมาร่วมกับลัทธิโจวเทียน ถือเป็นวาสนาของลัทธิเรายิ่งนัก! เชิญสหายเข้าไปคุยรายละเอียดในลัทธิเถิด""ตกลง"เทียนเซิ่งเจินจวินเดินตามชิงซวี่เข้าสู่ลัทธิโจวเทียน ทันทีที่เข้าไป เขารีบสัมผัสถึงเศษชิ้นส่วนนั้นทันที จู่ๆ ดวงตาของเขาก็หดวูบลง เมื่อมองไปยังหุบเขาเบื้องหน้าที่มีลูกศิษย์ระดับสร้างรากฐานอยู่มากมาย"นั่นคือที่ไหน?""นั่นคือ หุบเขาทดสอบกระบี่ เหล่าบรรพบุรุษของลัทธิได้ทิ้งกระบี่บินไว้ในนั้นมากมาย ลูกศิษย์ระดับสร้างรากฐานสามารถเข้าไปเสี่ยงโชคได้ หากใครได้กระบี่มาครองก็นำออกไปได้เลย""หุบเขานี้อนุญาตให้เพียงระดับสร้างรากฐานเข้าได้เท่านั้น ผู้อาวุโสระดับจินตันหรือหยวนอิงห้ามก้าวก่าย สำหรับศิษย์ชั้นผู้น้อย ที่นี่ถือเป็นแหล่งวาสนา หากโชคดีได้กระบี่ที่แข็งแกร่ง พลังต่อสู้จะเพิ่มขึ้นมหาศาล" ชิงซวี่เจินจวินอธิบายด้วยความภูมิใจเทียนเซิ่งเจินจวินใจหายวาบ <em>ซวยแล้ว!</em>เศษวิชากุยซวี่ดันไปอยู่ในหุบเขาทดสอบกระบี่? ที่ซึ่งให้เข้าได้แค่เด็กระดับสร้างรากฐาน แถมเขายังเข้าไปยุ่งไม่ได้อีก และหุบเขาก็ออกจะกว้างใหญ่ เขาไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แน่นอนได้ในทันที คงต้องใช้เวลาคัดกรองไปทีละจุด ดูเหมือนเขาคงต้อง "ฝังตัว" อยู่ที่ลัทธิโจวเทียนแห่งนี้เสียแล้ว ไม่อย่างนั้นไม่มีทางได้เศษชิ้นส่วนมาแน่หนึ่งวัน สองวัน สามวัน... ผ่านไปสามวัน เทียนเซิ่งเจินจวินยังคงอยู่ในลัทธิโจวเทียน ความจริงนี่คือแผนของชิงซวี่เจินจวินที่ต้องการตรวจสอบเรื่องราวในแคว้นเทียนเป่าให้ชัดแจ้งข่าวถูกส่งกลับมา ทุกอย่างตรงกับที่เทียนเซิ่งเจินจวินพูด เป่าเยว่บรรลุหยวนอิงจริง และเทียนเซิ่งเจินจวินก็พยายามโจมตีชิงทรัพย์แต่ถูกจี้ชิงขวางไว้ ทั้งคู่สู้กันหนักหน่วงจนเทียนเซิ่งเจินจวินหายสาบสูญไปและไม่ได้กลับไปที่แคว้นตัวเองอีกเลยเมื่อได้รับการยืนยัน ชิงซวี่เจินจวินก็วางใจในตัวเทียนเซิ่งเจินจวินอย่างเต็มที่ และในที่สุดเทียนเซิ่งเจินจวินก็ได้เข้าเป็นผู้อาวุโสรับเชิญของลัทธิโจวเทียนอย่างเป็นทางการ!ครึ่งเดือนต่อมา จี้ชิงได้พบกับเทียนเซิ่งเจินจวินในที่ลับห่างไกลจากเมืองโจวเทียน เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด ทั้งจี้ชิงและเป่าเยว่เจินจวินต่างก็มีสีหน้าพิลึกพิลั่น"ดังนั้น เพื่อจะให้ชิงซวี่เจินจวินไว้ใจ และเพื่อจะนำเศษชิ้นส่วนออกมาให้ข้า ท่านถึงกับยอมกลายเป็นผู้อาวุโสรับเชิญของลัทธิโจวเทียนจริงๆ รึ?" จี้ชิงถามย้ำเพื่อความแน่ใจ"ใช่แล้ว ตอนนี้ในทางพฤตินัย ข้าคือคนของลัทธิโจวเทียนไปแล้ว แต่สหายจี้โปรดวางใจ ข้าไม่ได้มีใจภักดีจริงใจอะไรหรอก เป็นแค่แผนชั่วคราว หุบเขานั่นกว้างเกินไป ข้าต้องใช้เวลาหาตำแหน่งที่แน่นอน และต่อให้เจอ ข้าที่เป็นหยวนอิงก็เข้าไม่ได้อยู่ดี ดังนั้นต้องค่อยเป็นค่อยไป"จี้ชิงนิ่งอึ้ง การกระทำของเทียนเซิ่งเจินจวินเหนือความคาดหมายของเขามาก หากอีกฝ่ายคิดจะหักหลังไปร่วมมือกับลัทธิโจวเทียนคงไม่ต้องอ้อมค้อมขนาดนี้ แต่ยอมไปเป็น "สายลับ" เพื่อหาเศษวิชาให้เขานี่สิ มันดูประหลาดพิลึกจี้ชิงจ้องตาเขาเขม็ง "เหตุผล! ข้าต้องการเหตุผลที่ท่านทำถึงขนาดนี้!""สหายจี้ เหตุผลง่ายมาก... ข้ากลัว! ข้ากลัวจริงๆ! ขนาดท่านเป็นแค่มนุษย์สวรรค์ พลังยังเทียบเท่ามหาปราชญ์ยุทธ์แล้ว หากวันหนึ่งท่านกลายเป็นมหาปราชญ์ยุทธ์ล่ะ? ท่านจะไม่เทียบเท่ากับ 'เทพยุทธ์'  ในตำนานเลยรึ?""นั่นคือเทพยุทธ์เชียวนะ... แม้แต่ยอดฝีมือระดับหัวเสินก็อาจจะไม่ใช่คู่มือของท่าน ถึงตอนนั้นต่อให้ข้าหลบอยู่ในลัทธิโจวเทียนข้าก็ไม่รอด! การเป็นศัตรูกับท่านมีแต่ตายกับตาย เช่นนั้นเหตุใดข้าไม่เลือกติดตามท่านเสียเลยล่ะ?""แต่สหายต้องรับปากข้าข้อหนึ่ง หากข้าหาเศษชิ้นส่วนสองชิ้นที่เหลือเจอ สหายต้องคุ้มครองข้า ถึงตอนนั้นข้าจะขอเข้าสำนักเฟิงเหลย หากไม่มีท่านคุ้มครองข้าคงอยู่ลำบาก"หากเทียนเซิ่งเจินจวินย้ายเข้าสำนักเฟิงเหลยจริง เท่ากับเขาทรยศลัทธิโจวเทียน ซึ่งเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย แต่ถ้าเขาส่งมอบงานให้จี้ชิงได้สำเร็จ จี้ชิงย่อมต้องคุ้มครองเขา"ตกลง! ข้ารับปาก หากท่านนำเศษวิชาที่เหลือมาได้ ข้าจะรับรองความปลอดภัยของท่านเอง!" จี้ชิงตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น"ดี! เช่นนั้นถือว่าตกลงกันแล้ว!" พูดจบ เทียนเซิ่งเจินจวินก็พุ่งกลับเข้าไปในเมืองโจวเทียนทันทีมองดูแผ่นหลังที่จากไป จี้ชิงและเป่าเยว่เจินจวินต่างรู้สึกว่าเรื่องนี้มันช่างดูเพ้อฝันเหลือเกิน ความคิดของเทียนเซิ่งเจินจวินช่าง... แจ่มชัด! ใช่ มันคือความแจ่มชัดอย่างยิ่ง! แม้จะดูประหลาด แต่นี่คือทางเลือกที่ดีที่สุดของเขาแล้วจริงๆ ในเมื่อรู้ว่าฆ่าจี้ชิงไม่ได้ ก็เข้าร่วมกับจี้ชิงเสียเลย"สหายจี้ เศษวิชาที่เหลือคงไม่ได้มาในเร็ววัน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเทียนเซิ่งเจินจวินเถอะ คนผู้นี้รอบคอบและคิดอ่านซับซ้อน มีเขาอยู่ในลัทธิโจวเทียน ย่อมมีโอกาสหาเศษชิ้นส่วนมาให้ท่านได้แน่ ตอนนี้เรากลับสำนักเฟิงเหลยกันเถอะ"จี้ชิงพยักหน้า เขาควรกลับไปได้แล้ว การอยู่ที่นี่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ เมื่อกลับถึงสำนัก เขาอาจจะลองหาเคล็ดวิชาอื่นๆ เพิ่มเติมได้อีก"ไปกัน!" ทั้งคู่กลายเป็นแสงสองสายหายวับไปกับขอบฟ้าเมื่อจี้ชิงและเป่าเยว่เจินจวินกลับถึงสำนักเฟิงเหลย ก็เกิดความโกลาหลขึ้นทันที แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เพราะจี้ชิง แต่เป็น... เป่าเยว่เจินจวิน! ใครจะคิดว่านางออกไปข้างนอกเพียงครู่เดียว กลับมาอีกทีก็กลายเป็นหยวนอิงเจินจวินเสียแล้ว?นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ สำหรับสำนักระดับหัวเสินในดินแดนรกร้าง การที่ใครสักคนบรรลุหยวนอิงจะต้องมีการจัด "งานเลี้ยงหยวนอิง" เพื่อเฉลิมฉลอง เพราะหยวนอิงคือเสาหลักของสำนัก แม้แต่ศิษย์สายตรงของสำนักระดับหัวเสินเอง ก็มีเพียงครึ่งเดียวเท่านั้นที่สามารถก้าวข้ามไปถึงระดับหยวนอิงได้ในทางกลับกัน จี้ชิงที่อยู่ใต้รัศมีของเป่าเยว่เจินจวินกลับไม่ค่อยถูกจับตามองนัก ซึ่งนั่นทำให้เขารู้สึกสบายใจ ทว่าในใจของเขายังคงมีความกังวลเรื่อง "เส้นทางสู่เทพยุทธ์ถูกตัดขาด" แม้ว่าเจียวหลิง จะอธิบายว่าอาจเป็นเพราะสิ่งมีชีวิตที่มีเทวสภาวะสูญพันธุ์ไป แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้จี้ชิงคลายความสงสัยได้ทั้งหมดดังนั้น จี้ชิงจึงใช้สิทธิพิเศษของศิษย์สายตรง ยื่นคำร้องขอเข้าพบมหาปราชญ์ยุทธ์เพียงหนึ่งเดียวของสายยุทธ์ในสำนักเฟิงเหลย—เฟิงจิ้น!สาเหตุที่สายยุทธ์ของสำนักเฟิงเหลยไม่อาจเทียบชั้นกับสำนักมหาปราชญ์ยุทธ์อื่นๆ ในเมืองเทียนหวงได้ ก็คือจำนวนของมหาปราชญ์ยุทธ์นั่นเอง สายยุทธ์ของเฟิงเหลยมีเพียงเฟิงจิ้นคนเดียว ขณะที่สำนักอื่นมีมากกว่าหนึ่งไม่นานนัก จี้ชิงก็ได้รับคำสั่งให้ไปพบมหาปราชญ์ยุทธ์เฟิงจิ้นที่ยอดเขาหลักของสายยุทธ์ ยอดเขานี้ช่างพิเศษนัก ปกติมนุษย์สวรรค์มักจะมีบ่าวไพร่ห้อมล้อม แม้จะสมถะเพียงใดก็ต้องมีคนคอยดูแลทำความสะอาด แต่ที่ยอดเขาหลักนี้จี้ชิงกลับไม่พบใครเลย มันดูรกร้างและเงียบเหงา มีเพียงเฟิงจิ้นอยู่เพียงลำพังจี้ชิงพบเฟิงจิ้นอยู่บนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง เขาเป็นชายหนุ่มที่ดูซูบผอม ใบหน้าไม่แก่ชรา แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมากลับลึกล้ำราวกับหุบเหวไร้ก้น<em>วูบ!</em> เฟิงจิ้นลืมตาขึ้น สายตาของเขาจ้องเขม็งมาที่จี้ชิง ทันใดนั้น จี้ชิงรู้สึกราวกับถูกเข็มทิ่มแทงไปทั่วร่าง และความรู้สึกคุกคามจางๆ ก็ผุดขึ้นในใจจี้ชิงตกใจมาก ตอนนี้พลังของเขาสามารถสยบหยวนอิงเจินจวินได้เกือบทุกคน ต่อให้มหาปราชญ์ยุทธ์จะเก่งแค่ไหน เขาก็เชื่อว่าตัวเองไม่ด้อยไปกว่ามหาปราชญ์ยุทธ์ทั่วไปแน่ ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเฟิงจิ้น เพียงแค่สายตาเดียวก็ทำให้เขารู้สึกกดดันได้ แสดงว่าเฟิงจิ้นผู้นี้ไม่ใช่ระดับมหาปราชญ์ยุทธ์ธรรมดา!"ศิษย์จี้ชิง คารวะมหาปราชญ์ยุทธ์!" จี้ชิงคำนับอย่างนอบน้อม"จี้ชิง... สังหารมนุษย์สวรรค์ได้ตั้งแต่ยังสร้างรากฐาน! ศิษย์สายตรงเพียงหนึ่งเดียวของสายยุทธ์สำนักเฟิงเหลย เจ้าเก่งมาก! บอกมาสิ เจ้าใช้สิทธิเข้าพบข้าด้วยเรื่องอันใด?" เฟิงจิ้นกล่าวอย่างเรียบเฉยจี้ชิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วตอบว่า "ศิษย์เคยได้ยินจากยอดฝีมือระดับหัวเสินว่า เส้นทางสู่เทพยุทธ์ถูกตัดขาด ดินแดนรกร้างไม่มีเทพยุทธ์กำเนิดขึ้นมาแปดพันปีแล้ว! ภายหลังศิษย์ได้ยินว่าการจะบรรลุเทพยุทธ์ต้องเข้าใจในเทวสภาวะ แต่ปัจจุบันสิ่งมีชีวิตที่มีเทวสภาวะในดินแดนรกร้างได้สูญสิ้นไปหมดแล้ว มีเพียงต้องไปยัง 'นอกแดน' เพื่อล่าสิ่งมีชีวิตที่มีเทวสภาวะเท่านั้น""ศิษย์จึงบังอาจถามมหาปราชญ์ยุทธ์ว่า การจะบรรลุเทพยุทธ์มีเพียงเส้นทางไปยังนอกแดนทางเดียวเท่านั้นหรือ?"เฟิงจิ้นเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ "เจ้ารู้เรื่องเยอะทีเดียว ถึงขั้นรูู้จักเรื่องนอกแดน ดูเหมือนว่าเจ้าจะได้รับวาสนาไม่น้อย! เช่นนั้น..."เฟิงจิ้นยื่นนิ้วออกมาหนึ่งนิ้ว "ชิ้ง!" นิ้วนั้นพุ่งตรงมาที่จี้ชิงทันที!มันกะทันหันมาก จี้ชิงไม่คิดเลยว่ามหาปราชญ์ยุทธ์จะจู่โจมเขา แต่ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชน จี้ชิงตอบสนองทันควัน เขาซัดหมัดออกไปหนึ่งหมัด!ร่างเทพเจ้าทั้งเจ็ดเหนือศีรษะพุ่งออกมารวมเป็นหนึ่งเดียว พลังมหาศาลถูกอัดแน่นลงในหมัดนี้ ผสมผสานกับวิชา เปลี่ยนชะตา 18 ลำดับ ทำให้พลังกายของเขาเพิ่มพูนขึ้นถึงระดับที่น่าเหลือเชื่อ หมัดนี้แม้จะยังไม่ได้ใช้เขตแดน แต่เขาก็ใส่พลังเกือบทั้งหมดลงไปแล้ว เพราะเขารู้ดีว่าเฟิงจิ้นผู้นี้แข็งแกร่งเกินกว่าจะประมาทได้<em>ตูม!</em> เมื่อหมัดและนิ้วปะทะกัน จี้ชิงรู้สึกราวกับหมัดของตนเองกำลังจะ "แตกสลาย" พลังที่คมปราบและพิสดารสายหนึ่งพุ่งทะลวงผ่านหมัดของเขาเข้ามา พลังสายนี้ไม่ได้รุนแรงในเชิงปริมาณ แต่มัน "ควบแน่น" จนถึงขีดสุดมันเหมือนความแตกต่างระหว่างเหล็กธรรมดากับเหล็กกล้า เมื่อพลังถูกควบแน่นจนกลายเป็นเหล็กกล้า ความแข็งแกร่งของมันจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แม้ว่าแรงปะทะจากหมัดของจี้ชิงจะรุนแรงกว่ามาก แต่เขากลับเป็นฝ่ายได้รับความเสียหายมากกว่า พลังที่ควบแน่นนั้นพุ่งลึกเข้าไปทำลายภายในร่างกายของเขาแต่จี้ชิงมีร่างกายที่แข็งแกร่งเหนือมนุษย์ แม้ตอนแรกจะรับมือไม่ทัน แต่เขาก็สามารถใช้ร่างกายที่ทรงพลังทำลายพลังที่แปลกประหลาดนั้นให้สลายไปได้อย่างรวดเร็ว"หือ?" เฟิงจิ้นมีสีหน้าประหลาดใจ พลังของเขากลับถูกกำจัดทิ้งอย่างรวดเร็วขนาดนี้เชียวรึ? นี่ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์สวรรค์จะทำได้ ต่อให้เป็นมนุษย์สวรรค์ที่เก่งที่สุดก็ไม่อาจทำลายพลังของมหาปราชญ์ยุทธ์ได้เร็วขนาดนี้ อีกทั้งพลังจากหมัดของจี้ชิงก็ทำให้ร่างกายของเฟิงจิ้นสั่นสะเทือนไม่น้อย แรงมหาศาลนั้นสะเทือนถึงเนื้อเยื่อภายใน แต่ก็มีเพียงแค่นั้น ทั้งคู่ถอยหลังและจ้องหน้ากัน"ร่างกายแข็งแกร่งยิ่งนัก! โลกต่างรู้ว่าเจ้าสังหารมนุษย์สวรรค์ได้ตั้งแต่ยังสร้างรากฐาน และคิดว่าเมื่อเป็นมนุษย์สวรรค์แล้วเจ้าคงจะไม่ประหลาดไปมากกว่านี้ แต่จากพลังกายที่เจ้าแสดงออกมาเมื่อครู่ มันแข็งแกร่งยิ่งกว่ามหาปราชญ์ยุทธ์ทั่วไปเสียอีก""จะบอกว่าเจ้าสามารถ 'ข้ามขั้นสังหารมหาปราชญ์ยุทธ์' ก็คงไม่เกินจริงไป สมแล้วที่เป็นศิษย์สายตรงหนึ่งเดียวของเรา!" เฟิงจิ้นกล่าวชมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ เดิมทีเขาแค่รู้สึกว่าร่างกายของจี้ชิงดูแปลกไปจึงอยากลองเชิง แต่กลับพบว่า "รากฐาน" ของจี้ชิงนั้นน่ากลัวมาก"วิชาเทพดารานิกรเหนือ , กายาเบญจธาตุ และวิชาเสริมสร้างรากฐานทางกายอื่นๆ เจ้ากลับฝึกฝนจนถึงระดับสมบูรณ์ทั้งหมด หากข้าไม่ได้เห็นกับตา ข้าคงไม่มีทางเชื่อ..." เพียงแค่การโจมตีเดียว เฟิงจิ้นก็มองทะลุถึงความลับหลายอย่างในตัวจี้ชิง"มหาปราชญ์ยุทธ์ พลังเมื่อครู่นี้... ทั้งที่ไม่ได้รุนแรงมหาศาล แต่เหตุใดจึงมีพลังทำลายล้างที่น่ากลัวเช่นนั้น? มันทำลายร่างกายของข้าได้อย่างง่ายดาย..." จี้ชิงถามด้วยความอยากรู้"นั่นคือหนึ่งในเอกลักษณ์ของมหาปราชญ์ยุทธ์... 'พลังควบแน่นขีดสุด' เมื่อบรรลุมหาปราชญ์ยุทธ์ ร่างกาย พลังปราณ และพลังทุกส่วนจะถูกหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นพลังที่ควบแน่นจนถึงที่สุด มหาปราชญ์ยุทธ์แต่ละคนจะมีพลังควบแน่นที่ต่างกันไป อย่างของข้าเรียกว่า 'พลังธุลี' ที่เน้นการทำลายล้าง หรืออย่างวิชากุยซวี่ที่เจ้าฝึกอยู่ พลังที่ได้คือ 'พลังกุยซวี่'ซึ่งขึ้นชื่อว่าสามารถทำให้ทุกสรรพสิ่งกลับคืนสู่ความว่างเปล่า"จี้ชิงใจสั่นสะเทือน เขาได้ยินชื่อวิชากุยซวี่อีกครั้ง และดูเหมือนมหาปราชญ์ยุทธ์เฟิงจิ้นจะยกย่องมันมาก คำอธิบายของเฟิงจิ้นทำให้เขาเข้าใจมหาปราชญ์ยุทธ์มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นขั้นสร้างรากฐานหรือมนุษย์สวรรค์ พลังกายและพลังปราณต่างแยกส่วนกันทำงาน พลัง 10 ส่วนอาจแสดงผลได้เพียง 5 ส่วน แต่สำหรับมหาปราชญ์ยุทธ์ พวกเขาสามารถควบคุมและรวมพลังทุกอย่างเข้าด้วยกัน พลัง 10 ส่วนจึงแสดงผลได้ถึง 12 ส่วนหรือมากกว่านี่คือเหตุผลที่มหาปราชญ์ยุทธ์สามารถสยบหยวนอิงเจินจวินได้ง่ายดาย หากหยวนอิงไม่มีสมบัติวิเศษที่แข็งแกร่งจริงๆ (เช่น วิมานเซียนของเป่าเยว่) พวกเขาก็ไม่อาจต้านทานมหาปราชญ์ยุทธ์ได้เลย"มหาปราชญ์ยุทธ์ ท่านยังไม่ได้ตอบคำถามของข้าเลย" จี้ชิงเตือนเฟิงจิ้นนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า "เรื่องของเทพยุทธ์ ปกติแล้วถ้ายังไม่ถึงระดับมหาปราชญ์ยุทธ์ข้าจะไม่บอกแม้แต่น้อย แต่ในเมื่อเจ้ามีพลังเทียบเท่ามหาปราชญ์ยุทธ์แล้ว บอกเจ้าไปก็ไม่เสียหาย""เจ้าเข้าใจถูกแล้ว ตอนนี้ทั้งดินแดนรกร้างและแดนกลาง สิ่งมีชีวิตที่มีเทวสภาวะแทบจะสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ต้องไปที่นอกแดนเท่านั้นถึงจะล่าพวกมันเพื่อมาฝึกเทวสภาวะได้""แต่มีเรื่องหนึ่งที่เจ้าไม่รู้ สาเหตุที่ยอดฝีมือระดับหัวเสินบอกว่าทางสู่เทพยุทธ์ถูกตัดขาด ไม่ใช่แค่เพราะไม่มีสิ่งมีชีวิตเทวสภาวะ แต่เพราะ 'เส้นทางสู่นอกแดน' ถูกผนึกไว้! ผู้บำเพ็ญเพียรสายเซียนไม่ได้รับผลกระทบ หยวนอิงหรือหัวเสินยังคงเดินทางออกไปได้ แต่สำหรับสายยุทธ์ ไม่ว่ามหาปราชญ์ยุทธ์หรือเทพยุทธ์ หากจะออกไปต้องผ่าน 'ผนึกมรรคาพิฆาต' เท่านั้น""และผนึกนี้มีมาแปดพันปีแล้ว ไม่เคยมีนักยุทธ์คนไหนผ่านออกไปได้เลย นี่คือเหตุผลที่เทพยุทธ์ไม่ถือกำเนิดขึ้น เพราะเมื่อออกไปนอกแดนไม่ได้ ก็ล่าสิ่งมีชีวิตเทวสภาวะไม่ได้ เมื่อไม่มีเทวสภาวะ ก็ไม่มีทางเป็นเทพยุทธ์""ต่อให้สายเซียนจะล่าพวกมันได้ แต่การจะล่าสิ่งมีชีวิตนอกแดนต้องใช้ระดับหัวเสินหรือหยวนอิงขั้นสูงสุด ยอดฝีมือระดับหัวเสินเหล่านั้นจะมีเวลาที่ไหนมาคอยช่วยมหาปราชญ์ยุทธ์ล่าของพวกนี้?"จี้ชิงเข้าใจแล้ว เจียวหลิงพูดถูกที่ว่าต้องไปนอกแดน แต่เจียวหลิงไม่รู้เรื่องผนึกมรรคาพิฆาต"ใครกันที่ช่างใจร้ายใจดำขนาดนี้? นี่มันจงใจกวาดล้างสายยุทธ์ชัดๆ" จี้ชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง เพราะผนึกนี้เล็งเป้าไปที่นักยุทธ์เท่านั้น"กวาดล้างสายยุทธ์รึ?" เฟิงจิ้นส่ายหัวพลางถอนหายใจ "จี้ชิง เจ้าเข้าใจผิดแล้ว เจ้าคิดว่าผนึกนี้มีไว้เพื่อกำจัดพวกเรา แต่ในความเป็นจริง ผนึกนี้คือวาสนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่นักยุทธ์ในแดนอื่นต่างพากันอิจฉาตาร้อนเสียด้วยซ้ำ...""วาสนาที่ยิ่งใหญ่?" จี้ชิงงุนงง เมื่อครู่ยังพูดถึงความสิ้นหวัง แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นวาสนาไปเสียได้"ผนึกมรรคาพิฆาตนี้ ถูกสร้างขึ้นโดย 'มหาสำนักนรก 13 สาย' จากนอกแดน มหาสำนักนี้ถือเป็นหนึ่งในสุดยอดสำนักสายยุทธ์ในจักรวาลอันกว้างไกล จุดประสงค์ของพวกเขาคือการเฟ้นหาอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมที่สุด เพียงแต่วิธีการของพวกเขามันดิบเถื่อนและสุดโต่งเกินไป""หากใครทำลายผนึกไม่ได้ ทุกคนก็ต้องจมปลักอยู่ที่นี่ต่อไป แต่ถ้าใครสามารถพังผนึกนี้ออกไปได้ คนผู้นั้นจะถูกรับเข้าสู่สำนักนรก 13 สายทันที และจะก้าวหน้าไปไกลเกินกว่าที่เจ้าจะจินตนาการได้ โอกาสเช่นนี้ในนอกแดนมีนักยุทธ์นับไม่ถ้วนที่โหยหา เจ้าว่านี่ไม่ใช่วาสนาหรอกรึ?"จี้ชิงเข้าใจแจ่มแจ้ง สำนักนรก 13 สายคงเป็นขุมกำลังที่ทรงอำนาจมาก ผนึกนี้ไม่ใช่แค่กรงขัง แต่มันคือแบบทดสอบ หากผ่านได้ก็คือขึ้นสวรรค์ หากผ่านไม่ได้ก็คือถูกฝังอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต"เดี๋ยวก่อน มหาปราชญ์ยุทธ์ แล้วระดับมนุษย์สวรรค์เดินทางออกไปนอกแดนได้หรือไม่?""มนุษย์สวรรค์รึ? อย่าได้หวัง การจะออกไปนอกแดนต้องเป็นหยวนอิงหรือมหาปราชญ์ยุทธ์ขึ้นไปเท่านั้น ต่ำกว่านั้นไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะมองเห็นทางออกด้วยซ้ำ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องความแข็งแกร่ง แต่มันคือ 'กฎเกณฑ์แห่งโลก'"ดูเหมือนจะเป็นกลไกป้องกันของโลก เพราะนอกแดนคงอันตรายเกินไป สิ่งมีชีวิตที่มีระดับพลังต่ำเกินไปออกไปก็มีแต่ตาย โลกจึงไม่อนุญาตให้พวกเขาออกไป จี้ชิงที่เดิมทีคิดจะใช้ความแข็งแกร่งของร่างกายหลบเลี่ยงผนึกเพื่อออกไป จึงพบว่าช่องโหว่นี้ไม่มีอยู่จริง หากเขาต้องการออกไป เขาต้องบรรลุมหาปราชญ์ยุทธ์และทำลายผนึกให้ได้สถานเดียว"เข้าใจแล้ว... ผนึกที่กักขังมหาปราชญ์ยุทธ์อัจฉริยะไว้ได้มากมายขนาดนี้ คงต้องมีเงื่อนไขที่สูงมากแน่ๆ""ใช่ สูงจนน่าตกใจ ข้าเคยไปท้าทายมันมาแล้ว แต่ข้ากลับผ่านไปไม่ได้แม้แต่ด่านแรกด้วยซ้ำ..." เฟิงจิ้นยอมรับด้วยความเจ็บใจ จนบางครั้งเขาก็แอบสงสัยว่าจะมีใครในโลกนี้ผ่านผนึกนั่นไปได้จริงๆ หรือ?"ขอบคุณมหาปราชญ์ยุทธ์ที่ให้ความกระจ่าง!" จี้ชิงกล่าวลาและเดินลงจากยอดเขาความภาคภูมิใจในพลังที่เขาเพิ่งได้รับมาหายไปในพริบตา ศัตรูที่แท้จริงของเขาไม่ใช่ใครในดินแดนรกร้างหรือแดนกลาง แต่คือผนึกมรรคาพิฆาตนั่นเอง หากผนึกนี้มีไว้เพื่อเลือกอัจฉริยะของสำนักระดับจักรวาล เช่นนั้นอัจฉริยะที่ผ่านไปได้ต้องเหนือชั้นยิ่งกว่าใครๆ และในนอกแดนที่มีอัจฉริยะราวกับเม็ดฝน พลังเพียงเท่านี้ของเขายังห่างไกลจากความประมาทได้นักจี้ชิงไปหาเป่าเยว่เจินจวิน "สหายเป่าเยว่ ข้าต้องการเข้าไปในวิมานเซียนเพื่อคุยกับสหายเจียวหลิง"เป่าเยว่เจินจวินยอมให้เขาเข้าไปแต่โดยดี ภายในวิมาน จี้ชิงรีบถามเจียวหลิงทันที "สหายเจียวหลิง ท่านรู้จักสำนักนรก 13 สายหรือไม่?"เจียวหลิงตกใจ "สำนักนรก 13 สายรึ? ข้าย่อมรู้จักดี! นั่นคือหนึ่งในมหาสำนักสายยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในนอกแดน และมีชื่อเสียงเรื่องความโหดร้ายและเผด็จการมาก แม้แต่เจ้านายเก่าของข้า ก็ยังไม่กล้าไปตอแยกับพวกเขา เจ้าถามเรื่องนี้ทำไม?"จี้ชิงได้ยินคำตอบก็ยิ่งมั่นใจ สำนักนี้แข็งแกร่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก ผู้อาวุโสซูหลิงที่เป็นถึงยอดฝีมือขั้นตู้เจี๋ย ซึ่งใกล้เคียงกับ "เซียน" มากที่สุดยังต้องเกรงใจ แล้วเขาล่ะจะเหลืออะไร? จี้ชิงจึงเล่าเรื่องผนึกให้เจียวหลิงฟัง"อะไรนะ! โลกของพวกเจ้าถูกผนึกโดยสำนักนรก 13 สายรึ?" เจียวหลิงตะโกนด้วยความตื่นเต้นจนตัวสั่น "ฮ่าๆๆ วาสนา! นี่คือวาสนาที่ยิ่งใหญ่จริงๆ! จี้ชิง เจ้าต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ได้ หากเจ้าได้เข้าสำนักนั้น เจ้าจะเดินยืดเส้นยืดสายได้อย่างไร้กังวลทั่วนอกแดนเลยทีเดียว!"เจียวหลิงตื่นเต้นยิ่งกว่าจี้ชิงเสียอีก เพราะมันรู้ดีว่าสำนักนรก 13 สายนั้นยิ่งใหญ่เพียงใด ขนาดระดับตู้เจี๋ยยังเป็นแค่เรื่องจ้อยร่อยในสายตาพวกเขา มีเพียงระดับต้าเฉิง เท่านั้นที่สำนักนั้นอาจจะยอมปรายตามองบ้าง"จี้ชิง ต่อให้เจ้าฝึกวิชากุยซวี่จนสำเร็จ เจ้าก็อาจจะยังผ่านผนึกนั่นไม่ได้ เจ้าต้องขัดเกลาทุกด้านในระดับมนุษย์สวรรค์ให้ถึงขีดสุด! ไม่ใช่แค่ร่างกาย แต่รวมถึงพลังปราณด้วย ตอนนี้พลังปราณของเจ้ายังธรรมดาเกินไป ต้องหาเคล็ดวิชาชั้นยอดมาฝึกเพิ่ม""แต่อย่างน้อยเจ้าก็มีข้อได้เปรียบ นั่นคือ 'เขตแดน'! ต่อให้เป็นอัจฉริยะนอกแดน ก็ใช่ว่าทุกคนจะสร้างเขตแดนได้ แต่แค่นี้ยังไม่พอ เจ้าต้องทำให้เขตแดนสมบูรณ์ และที่สำคัญที่สุด คือต้องทำให้เขตแดนวิวัฒนาการไปเป็น 'ช่องว่างมิติ' ให้ได้! นั่นถึงจะเป็นข้อได้เปรียบที่แท้จริงของเจ้า!"เจียวหลิงแนะนำอย่างกระตือรือร้น มันชี้ให้เห็นจุดอ่อนที่จี้ชิงต้องรีบแก้ไข"เปลี่ยนเขตแดนเป็นช่องว่างมิติงั้นรึ?" นี่เป็นครั้งแรกที่จี้ชิงได้ยินเรื่องนี้ แต่เขารู้ดีว่ามันยากยิ่งกว่าการสร้างเขตแดนหลายเท่าตัวนัก มันไม่ใช่แค่การก้าวจาก 1 ไป 10 แต่เหมือนการก้าวจาก 1 ไป 10,000 เลยทีเดียว แต่จี้ชิงก็ยังมีหวัง เพราะเขามี กุญแจสวรรค์ลิขิตเขาคาดว่าหากปลดล็อกขั้นที่สามได้ทั้งหมด เขตแดนก็น่าจะสมบูรณ์ ส่วนเรื่องมิตินั้น... เขาไม่แน่ใจ อาจจะต้องปลดล็อกขั้นที่สี่ หรือไม่ก็ต้องครบทั้งเก้าขั้น แต่ปัจจุบันเขาก็ขยับเข้าใกล้การปลดล็อกขั้นที่สามได้มากขึ้นเรื่อยๆ แล้วจี้ชิงออกจากวิมานเซียน เป่าเยว่เจินจวินยิ้มแล้วเอ่ยขึ้นว่า "สหายจี้ ทางสำนักเตาหลอม ดูเหมือนจะมีปัญหาเล็กน้อย""สำนักเตาหลอมรึ?" จี้ชิงเกือบลืมเรื่องนี้ไปแล้ว เขาเป็นคนชิง "ปฐพีรังสรรค์" ของสำนักนั้นมานี่นา"ใช่แล้ว สำนักเตาหลอมเพิ่งให้กำเนิดหยวนอิงเจินจวินคนใหม่ นามว่า เทียนติ่งเจินจวินคนผู้นี้น่าสนใจมาก เมื่อเขารู้ว่าข้าบรรลุหยวนอิง เขาก็รีบบอกว่าเรื่อง 'หญ้าอุ้มครรภ์หยวน' นั้นถือเป็นของขวัญแสดงความยินดีที่ข้าได้เป็นหยวนอิง แต่สำหรับปฐพีรังสรรค์ที่สหายจี้เอาไปนั้น เขาบอกว่าท่านต้องคืนให้สำนัก"จี้ชิงหรี่ตาลงทันที เขาเข้าใจเจตนาของเทียนติ่งเจินจวินดี เมื่อเห็นว่าเป่าเยว่เป็นหยวนอิงจึงไม่กล้าตอแย เลยมาเลือก "เคี้ยวหมูนิ่ม" อย่างเขาที่เป็นแค่นักยุทธ์ระดับมนุษย์สวรรค์แทนรึ?<em>ฝันไปเถอะ</em> จี้ชิงคิดในใจ เขาต้องไป "คุย" กับเทียนติ่งเจินจวินเสียหน่อย ในเมื่อคนผู้นั้นใจกว้างพอจะยกหญ้าให้เป่าเยว่ได้ เขาก็ต้องใจกว้างพอจะยกปฐพีรังสรรค์ให้จี้ชิงด้วยเช่นกัน เพื่อความเท่าเทียม!"เทียนติ่งเจินจวินอยู่ที่ไหน?""อยู่ที่เมืองเทียนหวง!"จี้ชิงพยักหน้า "สหายเป่าเยว่ ข้าขอขอยืมสหายเจียวหลิงหน่อยได้หรือไม่?"จี้ชิงคิดรอบคอบ เขาไม่ควรทำตัวเด่นเกินไปในตอนนี้ เพราะลัทธิโจวเทียนยังคงจับตาดูเขาอยู่ หากยอดฝีมือระดับหัวเสินของทางนั้นหน้าด้านออกโรงเองเขาจะลำบาก ดังนั้นการใช้เจียวหลิงจัดการกับหยวนอิงคนใหม่นี้เป็นทางเลือกที่แนบเนียนกว่าเป่าเยว่เจินจวินสะบัดมือ เจียวหลิงก็ปรากฏกายออกมา "สหายเจียวหลิง รบกวนท่านแล้ว" จี้ชิงอธิบายเรื่องราวทั้งหมด"ไม่มีปัญหา แค่หยวนอิงระดับทั่วไป ข้าจัดการได้ง่ายๆ แต่ข้าจะปรากฏตัวในฐานะอะไรล่ะ?" เจียวหลิงถาม"ก็ในนามของข้าสิ จี้ชิงเป็นนักยุทธ์ ส่วนเจียวหลิงเป็นหุ่นเชิดกลไกสายเซียน การที่ข้าบรรลุหยวนอิงได้เร็วขนาดนี้ ทุกคนย่อมคิดว่าข้ามีโชควาสนา ข้าจะบอกว่าข้าให้สหายจี้ยืมหุ่นเชิดนี้ไปใช้งาน เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระของสหายจี้" เป่าเยว่เสนอ"ตกลง" เจียวหลิงพยักหน้า มันรู้ดีว่าความจริงแล้วจี้ชิงนี่แหละที่น่ากลัวที่สุด และมันก็ยินดีที่จะช่วยเขา เพราะนี่อาจเป็นวาสนาครั้งใหญ่ในอนาคตของมันด้วยจี้ชิงและเจียวหลิงจึงพุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่เมืองเทียนหวงทันที!<p><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></p>