ตอนที่ 217

บทที่ 217 สี่อภินิหารสยบเฮยซวี!

minibunny · 13,268 ตัวอักษร

"ฟึ่บ"จี้ชิงปรากฏตัวออกมาแล้วแม้แต่ตัวเขาเองก็กำลังจดจ้องไปยังแผ่นศิลาทั้งสองแผ่นด้วยความสนใจ ความจริงแล้ว อภินิหารที่ปรากฏบนศิลานั้นจะแสดงเพียงแค่ชื่ออภินิหารเท่านั้น ไม่ได้ระบุว่าผู้ครอบครองคือใคร มีเพียงผู้คนบางส่วนที่คาดเดากันไปเองและถึงแม้พวกเขาจะเดาได้ว่าเป็นอภินิหารของจี้ชิง แต่มันก็เป็นเพียงแค่ชื่อ พวกเขาไม่อาจรู้ได้เลยว่าอภินิหารนั้นมีอานุภาพเพียงใด ดังนั้นการที่จี้ชิงมา "แสดงอภินิหาร" ที่ป่าอภินิหารแห่งนี้ จึงไม่ต้องกังวลเลยว่าจะถูกใครล่วงรู้ถึงก้นบึ้งของพลังนอกจากจะต้องลงมือประทะกันจริงๆ และได้สัมผัสด้วยตัวเองเท่านั้น ถึงจะรู้ว่าอภินิหารของจี้ชิงร้ายกาจแค่ไหน แต่ใครล่ะจะกล้าประมือกับจี้ชิง?"นั่นจี้ชิง...""เขาเพิ่งจะบันทึกอภินิหารเสร็จ การเปลี่ยนแปลงบนอันดับของแปลกและอันดับอภินิหารในตอนนี้ จะต้องเป็นเพราะจี้ชิงแน่นอน""แผ่นศิลาทั้งสองสั่นสะเทือนพร้อมกันเลย ไม่รู้ว่าอภินิหารของจี้ชิงจะไปถึงระดับไหน?""ยังไงมันก็เป็นอภินิหารที่สร้างจากผลแห่งเต๋าในตำนาน ย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว..."ฝูงชนมองดูจี้ชิง แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้ แม้แต่ในรัศมีร้อยจั้งรอบตัวจี้ชิง ทุกคนต่างพากันถอยห่างโดยอัตโนมัติชื่อเสียงของจี้ชิงในเฮยซวีนั้นไม่ค่อยจะดีนัก มันคือชื่อเสียงที่เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมและน่าเกรงขาม ทั้งการสังหารบุตรแห่งจักรพรรดิ ฆ่าวังหลิน และปลิดชีพมหาอำนาจวังฟ่ง ทุกเหตุการณ์ล้วนเป็นการสร้างชื่อเสียงจากการเหยียบย่ำซากศพของคู่ต่อสู้ทั้งสิ้น คนเหี้ยมเกรียมเช่นนี้ ใครเล่าจะกล้าเข้าไปทักทายสุ่มสี่สุ่มห้า?ไม่นานนัก การสั่นสะเทือนบนอันดับของแปลกก็สิ้นสุดลงทุกคนจ้องมองด้วยตาไม่กะพริบ พบว่าบนอันดับของแปลกมีการเปลี่ยนแปลงเพียงจุดเดียวเท่านั้น"แสงเทพห้าสี? อภินิหารนี้ติดอันดับแปดของอันดับของแปลก!""มีอภินิหารเพียงอย่างเดียวที่ถูกบันทึกในอันดับของแปลกงั้นหรือ? นั่นใช่อภินิหารของจี้ชิงจริงๆ หรือเปล่า?""ไม่ผิดแน่ ในช่วงเวลาสั้นๆ เมื่อครู่ มีเพียงจี้ชิงคนเดียวที่กำลังบันทึกอภินิหาร และคงไม่บังเอิญขนาดที่มีอภินิหารของคนอื่นติดอันดับของแปลกขึ้นมาพร้อมกันพอดี ดังนั้นย่อมต้องเป็นจี้ชิงเท่านั้น""อภินิหารที่สร้างจากผลแห่งเต๋าในตำนานของจี้ชิง มีเพียงอย่างเดียวที่ถูกบันทึกในอันดับของแปลกงั้นหรือ? นี่... มันดูน้อยไปหน่อยไหม เพราะจี้ชิงมีผลแห่งเต๋าในตำนานถึงสี่ลูกเลยนะ"หลายคนรู้สึกประหลาดใจ แสงเทพห้าสีน่ะแค่ชื่อ ส่วนอานุภาพจริงๆ หรือความลึกลับของมันนั้นไม่มีใครรู้ ยกเว้นแต่จะมีใครยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อ "ลองดี" กับจี้ชิง ถึงจะรู้ว่าแสงเทพห้าสีนั้นมีความมหัศจรรย์อย่างไรแต่ความลับย่อมไม่มีในโลก เมื่อเวลาผ่านไปย่อมต้องมีคนรู้ว่ามันทำอะไรได้ แต่ในระยะสั้นนี้ ทุกคนได้แต่คาดเดากันไปเองสายตานับไม่ถ้วนกวาดมองมาที่จี้ชิง แต่ไม่มีใครเอ่ยปากถาม เพราะอภินิหารคือความลับสุดยอดของนักรบทุกคน ใครจะยอมบอกออกมาง่ายๆ? หากไม่ใช่เพราะจี้ชิงมีชื่อเสียงโด่งดังเกินไปจนทุกคนจำได้ทันทีที่ปรากฏตัว พวกเขาก็คงไม่มีทางรู้แม้กระทั่งชื่ออภินิหารของเขาด้วยซ้ำอย่างไรก็ตาม ผู้คนยังคงแอบผิดหวังเล็กๆ ผลแห่งเต๋าในตำนานสี่ลูกสร้างอภินิหารระดับตำนานออกมา แต่กลับติดอันดับของแปลกเพียงอย่างเดียว มันดูจะไม่ค่อยสมศักดิ์ศรีของ "ผลแห่งเต๋าในตำนาน" เท่าไหร่นัก ทว่า อันดับของแปลกนั้นเน้นความ "ประหลาด" เป็นหลัก อภินิหารอื่นๆ ของจี้ชิงอาจจะไม่ลึกลับพิสดารก็เป็นเรื่องปกติสิ่งที่สำคัญที่สุดคืออันดับอภินิหาร อภินิหารของจี้ชิงจะแข็งแกร่งหรือไม่ ต้องดูกันที่แผ่นศิลานี้ ศิลาที่แสดงอันดับอภินิหารสั่นสะเทือนอยู่นานกว่ามาก และเมื่อการสั่นสะเทือนสงบลง ทุกคนก็รีบมองไปที่รายชื่อทันทีเมื่อเห็นรายชื่อ ทุกคนถึงกับหน้าเปลี่ยนสี ในใจบังเกิดความตื่นตะลึงสุดขีดเปลี่ยนไปแล้ว! อันดับอภินิหารเปลี่ยนโฉมใหม่หมดเลย! โดยเฉพาะสิบอันดับแรก รายชื่อเดิมถูกเบียดร่วงลงไปถึงสี่อันดับพร้อมกัน"อันดับห้า แช่แข็งสัมบูรณ์! เดิมทีแช่แข็งสัมบูรณ์อยู่อันดับหนึ่ง แต่ตอนนี้กลับตกลงมาอยู่อันดับห้า?""อันดับสี่ อภินิหารมังกรสวรรค์แปดส่วน! อภินิหารนี้ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน น่าจะเป็นอภินิหารที่จี้ชิงเพิ่งบันทึกเข้าไป แต่มันกลับเหนือกว่าแช่แข็งสัมบูรณ์ได้เชียวรึ?""อันดับสาม อภินิหารเพลิงม่วงแผดเผาฟ้า! นี่ก็ไม่เคยได้ยินชื่อเหมือนกัน น่าจะเป็นของจี้ชิงเช่นกัน แค่ชื่อก็รู้แล้วว่าเป็นเปลวเพลิงที่น่ากลัว หรือว่ามันจะน่ากลัวยิ่งกว่า 'เพลิงสวรรค์' ของสำนักจักรพรรดิเทียนหั่วเสียอีก?""อันดับสอง อภินิหารสูญสลายหมื่นธรรม! อันนี้ไม่ต้องเดาเลย ต้องเป็นของจี้ชิงแน่นอน เพราะก่อนหน้านี้จี้ชิงมีวิชาประหลาดที่ลงมือปุ๊บก็ย่อยสลายคู่ต่อสู้ปั๊บ อภินิหารนี้น่าจะเป็นเวอร์ชันอัปเกรดของพลังลึกลับนั่น""อันดับหนึ่ง แสงเทพห้าสี! นี่มันอภินิหารที่เพิ่งติดอันดับแปดในอันดับของแปลกเมื่อกี้ไม่ใช่เหรอ? ในอันดับของแปลกมันอยู่อันดับแปด แสดงว่าแม้จะแปลกแต่ก็ยังไม่ที่สุด ทว่าในอันดับอภินิหาร แสงเทพห้าสีกลับขึ้นเป็นอันดับหนึ่ง นี่คือการข่มอภินิหารทุกอย่างในเฮยซวีไว้ใต้ฝ่าเท้าเลยนะ อานุภาพมันจะขนาดไหนกัน?""สี่อภินิหารใหม่เอี่ยม... ไม่ผิดแน่ ตรงกับผลแห่งเต๋าในตำนานสี่ลูกของจี้ชิงพอดี ตำนานก็คือตำนานจริงๆ กดข่มผลแห่งเต๋าระดับโลกได้ทุกชนิด! มีสี่อภินิหารระดับตำนานคุ้มกาย พลังของจี้ชิงจะก้าวข้ามไปถึงขั้นที่น่ากลัวเพียงใด?""แค่ฟังชื่อ อภินิหารทั้งสี่นี้ก็น่ายำเกรงแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่ามันมีจุดเด่นยังไง โดยเฉพาะแสงเทพห้าสีที่ถึงขั้นสยบทุกอภินิหารในเฮยซวีได้..."สายตาของผู้คนจับจ้องไปที่จี้ชิงด้วยความทึ่งและหวั่นเกรง แค่มีอภินิหารเดียวที่สยบเฮยซวีได้ก็นับว่ายิ่งใหญ่แล้ว แต่จี้ชิงเพียงคนเดียวกลับมีถึงสี่อภินิหารที่ครองอันดับต้นๆ ของโลก และเมื่อก่อนจี้ชิงในระดับวูเสินก็สังหารมหาอำนาจได้แล้ว ตอนนี้เขามีสี่อภินิหาร พลังของเขาคงเพิ่มพูนขึ้นจนยากจะหยั่งถึง หากเจอวังฟ่งอีกครั้ง เขาอาจจะสังหารได้ในพริบตาในขณะนั้น หลายคนเริ่มแอบหลบฉากออกจากป่าอภินิหารเพื่อส่งข่าวให้ขุมอำนาจของตน เพราะตอนนี้ทุกความเคลื่อนไหวของจี้ชิงคือสิ่งที่คนทั้งเฮยซวีต่างเฝ้าจับตามอง"วูบ"ลำแสงจากอันดับของแปลกพุ่งลงมาคลุมร่างจี้ชิง ส่วนอันดับอภินิหารก็มีลำแสงสี่สายพุ่งลงมาครอบคลุมเขาเช่นกัน ข้อมูลแปลกใหม่ไหลเข้าสู่สมองของจี้ชิงทันที'อันดับของแปลกบันทึกอภินิหารของข้าหนึ่งอย่าง มอบรางวัลระดับมนุษย์ให้หนึ่งรางวัล ส่วนอันดับอภินิหารมอบรางวัลระดับมนุษย์ให้สามรางวัล และรางวัลระดับธรณีอีกหนึ่งรางวัล' จี้ชิงเรียบเรียงข้อมูลในหัวรางวัลของป่าอภินิหารแบ่งเป็นสามระดับคือ ฟ้า, ธรณี และ มนุษย์ ระดับฟ้านั้นสูงสุด ระดับธรณีรองลงมา และระดับมนุษย์นั้นพื้นฐานที่สุด ทว่าแม้แต่รางวัลระดับมนุษย์ที่ดูแย่ที่สุด ก็ยังสามารถใช้แลกโอกาสในการ "หยั่งรู้" ได้ ซึ่งคนส่วนใหญ่ก็ได้เพียงรางวัลระดับมนุษย์เท่านั้นแต่ครั้งนี้จี้ชิงกลับได้รับรางวัลระดับธรณีมาหนึ่งรางวัล ซึ่งนับว่าผิดปกติมาก มันน่าจะเป็นรางวัลที่ได้มาจาก "แสงเทพห้าสี" เพราะการจะได้รางวัลระดับธรณีนั้น อภินิหารต้องติดท็อปสิบของทั้งสองอันดับพร้อมกัน ซึ่งแสงเทพห้าสีทำได้สำเร็จ อภินิหารที่ติดท็อปสิบทั้งสองฝั่งนั้นในเฮยซวีมีเพียงหยิบมือเดียวเท่านั้นส่วนรางวัลระดับฟ้านั้นน่ากลัวยิ่งกว่า เช่นการได้อันดับหนึ่งของทั้งสองอันดับ ซึ่งแสงเทพห้าสีก็ยังทำไม่ได้ (เพราะในอันดับของแปลกอยู่อันดับแปด)อย่างไรก็ตาม จี้ชิงยังมีรางวัลระดับมนุษย์อีกสี่รางวัล โดยที่รางวัลระดับมนุษย์สามรางวัลสามารถรวมกันเป็นระดับธรณีได้หนึ่งรางวัล และระดับธรณีสองรางวัลสามารถรวมกันเป็นระดับฟ้าได้หนึ่งรางวัล จี้ชิงจึงไม่ลังเลที่จะรวมรางวัลทั้งหมดทันที จนตอนนี้เขาเหลือรางวัลระดับฟ้าหนึ่งรางวัล และระดับมนุษย์อีกหนึ่งรางวัล'ลองดูรางวัลระดับมนุษย์ก่อน' จี้ชิงตรวจสอบดูพบว่ามีของให้เลือกมากมาย ทั้งสมุนไพรล้ำค่า วัสดุวิเศษ แม้แต่วัสดุสำหรับสร้างปราณอาคมระดับยอดกะทิก็ยังมี และแน่นอนว่า "การหยั่งรู้" ก็สามารถแลกได้ รางวัลระดับมนุษย์หนึ่งรางวัลแลกเวลาการหยั่งรู้ได้หนึ่งชั่วยาม (2 ชั่วโมง)'หนึ่งชั่วยามก็น่าจะเพียงพอที่จะทำให้ตราประทับจิตวิญญาณของข้าหลอมรวมเข้ากับเฮยซวีได้...' จี้ชิงรู้สึกตื่นเต้น จุดประสงค์หลักที่เขามาป่าอภินิหารก็คือสิ่งนี้ และตอนนี้แค่รางวัลระดับมนุษย์ระดับเดียวก็ทำได้แล้วแล้วรางวัลระดับฟ้าล่ะ? จี้ชิงตรวจสอบดูพบว่าของที่แลกได้มีน้อยลงมาก เหลือเพียงไม่กี่สิบอย่าง แต่ละอย่างล้วนเป็นของชิ้นเดียวในเฮยซวี บางชิ้นจี้ชิงก็ไม่รู้จักชื่อด้วยซ้ำ ทว่ารางวัลระดับฟ้านี้ส่วนใหญ่จะเป็นของสำหรับผู้ที่ยังไม่ถึงระดับมหาอำนาจ และเป็นทรัพยากรล้ำค่าสำหรับช่วง "ระดับปราณอาคม" เพื่อใช้สร้างปราณอาคมที่แข็งแกร่งที่สุด ซึ่งทรัพยากรเหล่านี้หาจากที่อื่นไม่ได้ มีเพียงป่าอภินิหารเท่านั้นที่มีอานุภาพของปราณอาคมจะต่างกันราวฟ้ากับเหวขึ้นอยู่กับวัสดุที่ใช้สร้าง จี้ชิงจึงตัดสินใจเก็บรางวัลระดับฟ้าไว้ก่อน รอให้เข้าใจข้อมูลมากกว่านี้ค่อยกลับมาแลก'รางวัลระดับฟ้ายังไม่ใช้ แต่ระดับมนุษย์ต้องใช้ทันที...' จี้ชิงแลกโอกาสหยั่งรู้และถูกส่งตัวไปยังห้องลับสำหรับฝึกตนในป่าอภินิหารทันที การหยั่งรู้เริ่มขึ้นทันทีโดยไม่มีใครรบกวนน่าแปลกที่แม้จะอยู่ในห้องลับของป่าอภินิหาร แต่จี้ชิงกลับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยอยู่ในโลกเฮยซวี ทำให้เขาสัมผัสกฎเกณฑ์ของเฮยซวีได้โดยไม่มีสิ่งใดปิดกั้น เขาเริ่มทำตามประสบการณ์ที่เคยทำกับ "โลกหวงเจี้ย" และ "แดนนรก" เพื่อสัมผัสกฎของเฮยซวีที่มีขนาดใหญ่โตกว่ามาก แต่แก่นแท้ยังคงเหมือนเดิมภายใต้การหยั่งรู้ จี้ชิงมองเห็นเส้นสายกฎเกณฑ์ที่ถักทอกันอยู่ในเฮยซวี เขาพยายามหาจังหวะที่เหมาะสมที่สุดเพื่อฝังตราประทับจิตวิญญาณลงไป เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ แต่เขาก็ยังไม่เจอช่องว่างที่เหมาะสม เพราะกฎของเฮยซวีนั้นสมบูรณ์แบบมากจนแทบไม่มีช่องโหว่ และเมื่อเวลาใกล้จะหมดลง จี้ชิงก็ตัดสินใจที่จะใช้วิธีฝืนหลอมรวมเข้าไปตรงๆ โดยอาศัยวาสนาบารมี ของเฮยซวีมหาศาลที่เขาสะสมไว้ รวมถึงวาสนาที่ได้จากการสยบทุกอภินิหารในตอนนี้"หลอม!"จี้ชิงฝืนฝังตราประทับลงไปทันที เขารู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิด ตามมาด้วยความเจ็บปวดเจียนตายในระดับวิญญาณ เหมือนร่างกายและวิญญาณถูกโม่บดทีละนิด เฮยซวีนั้นยิ่งใหญ่กว่าโลกที่เขาเคยหลอมรวมด้วยหลายเท่าตัว หากไม่มีวาสนาบารมีมหาศาลคุ้มครอง จิตสำนึกของเขาคงแหลกสลายไปในพริบตาเขากัดฟันสู้กับความเจ็บปวดที่เหมือนถูกบดเป็นเสี่ยงๆ แม้จะเจ็บปวดจนเหมือนผ่านไปเป็นหมื่นปี แต่ชิ้นส่วนจิตวิญญาณของเขาก็ค่อยๆ แทรกซึมเข้าสู่กฎของเฮยซวีอย่างช้าๆ จนในที่สุด ความเจ็บปวดก็เริ่มทุเลาลง เขาพบว่าตัวเองล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่า มองเห็นเฮยซวีอันกว้างใหญ่และกฎเกณฑ์ที่ไร้ที่สิ้นสุด และมองเห็น "ร่างเนื้อ" ของตัวเองยังหลับตาอยู่ในห้องลับ'ข้าหลอมรวมสำเร็จแล้ว?'เมื่อสติกลับคืนสู่ร่าง จี้ชิงลืมตาขึ้น เขาพบว่าเวลาไม่ได้ผ่านไปเพียงหนึ่งชั่วยาม แต่ผ่านไปหลายวันแล้ว การหลอมรวมเข้ากับเฮยซวีนั้นยากลำบากกว่าโลกอื่นมาก เขาต้องอาศัยเจตจำนงที่กล้าแกร่งฝืนรับการบดขยี้จนสำเร็จ"ฮู่..."จี้ชิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก ตราบใดที่เฮยซวีไม่ดับสูญ เขาก็จะเป็นอมตะ แม้จะยังมีข้อจำกัดเรื่องอายุขัยของร่างเนื้อและจิตใจที่ต้องเผชิญหน้าตามกฎของสวรรค์ (ซึ่งต้องเป็น 'เซียน' เท่านั้นถึงจะมีอายุขัยนิรันดร์ แต่เซียนก็ยังมีภัยพิบัติให้ต้องฝ่าฟัน) แต่ตอนนี้เขาก็ไร้ซึ่งความกังวลใจในเรื่องการถูกสังหารแล้วขั้นต่อไปคือการสร้างวิชาของตัวเองเพื่อพัฒนาขอบเขตพลัง จี้ชิงรู้ดีว่าแม้เขามีตราประทับจิตวิญญาณที่ช่วยให้มองเห็นกฎของโลก แต่หากขาด "พรสวรรค์ในการหยั่งรู้" ที่สูงส่ง เขาก็ยังไม่อาจเข้าถึงแก่นแท้ได้ลึกซึ้งพอ 'ในการฝึกฝน ยิ่งสูงขึ้น พรสวรรค์ในการหยั่งรู้ยิ่งสำคัญ โดยเฉพาะระดับเนพพานที่อยู่เหนือปราณอาคมขึ้นไป'จี้ชิงมองหายาที่จะช่วยเพิ่มพรสวรรค์ถาวรในรางวัลระดับฟ้า จนเขาไปเจอของสิ่งหนึ่งคือ "วารีชำระจิต" ซึ่งมีคำอธิบายว่า 'ผู้ดื่มจะได้รับจิตเต๋าโดยธรรมชาติ''จิตเต๋าโดยธรรมชาติคืออะไร?' จี้ชิงตรวจสอบดูพบว่ามันจะช่วยเพิ่มความ 'จดจ่อ' ต่อวิถีแห่งเต๋าให้สูงขึ้น แม้คำอธิบายจะกำกวม แต่จี้ชิงรู้ว่าอะไรก็ตามที่เป็น "โดยธรรมชาติ" ล้วนเป็นของดีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นสิ่งล้ำค่าหรือกายาแต่กำเนิด และ "จิตเต๋าโดยธรรมชาติ" นี้ก็น่าจะเป็นกายาแต่กำเนิดประเภทที่ช่วยในเรื่องการหยั่งรู้และทำความเข้าใจ"แลก!"เขาตัดสินใจทันที กายาแต่กำเนิดนั้นหาได้ยากยิ่ง ยิ่งต้องใช้รางวัลระดับฟ้าแลกมาย่อมคุ้มค่ากว่าวัสดุสร้างปราณอาคมที่หาเอาภายหลังได้ ขวดหยกขนาดเล็กปรากฏขึ้นตรงหน้า ภายในมีของเหลวสีเขียวมรกตที่ส่งกลิ่นหอมเย็น จี้ชิงดื่มมันเข้าไปทันทีทันทีที่หยดน้ำเข้าสู่ร่างกาย จี้ชิงรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก แม้แต่จิตสำนึกก็เหมือนจะถูกแช่แข็งจนขยับไม่ได้ เขาตกอยู่ในสภาวะนิ่งสนิทไปนานกว่าหนึ่งปี เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขารู้สึกว่าโลกเปลี่ยนไป ทุกอย่างดูชัดเจนขึ้น เขามองเห็นร่องรอยของ "เซียน" ที่แฝงอยู่ในป่าอภินิหาร ซึ่งหากเป็นเมื่อก่อนเขาไม่มีทางมองออก 'ป่าอภินิหารและเหวนรกสวรรค์ ล้วนมีความเกี่ยวข้องกับเซียน...'เขารู้สึกได้ถึงกฎแห่งความว่างเปล่ารอบตัว และสามารถมองเห็นการทำงานของกฎในเฮยซวีได้อย่างทะลุปรุโปร่งผ่านตราประทับจิตวิญญาณ 'นี่คือความพิเศษของจิตเต๋าโดยธรรมชาติ แม้มันจะไม่เพิ่มพรสวรรค์โดยตรง แต่มันทำให้ข้าไวต่อ "เต๋า" อย่างมาก และเมื่อจดจ่อกับการทำความเข้าใจ ผลลัพธ์ที่ได้จะมหาศาล'จี้ชิงพอใจมาก เขาเดินทางกลับไปยังยอดเขาที่เก้าเพื่อเริ่มสร้างวิชาของตัวเอง แต่แม้มีจิตเต๋าโดยธรรมชาติ เขาก็ยังพบกับอุปสรรคหลังจากผ่านไปหลายเดือน เขาจึงตระหนักได้ว่า "การสร้างวิชาโดยปิดประตูนั่งคิดคนเดียวนั้นทำไม่ได้" เขาจึงไปปรึกษาเซินซิ่วจุนเจ่อ"การสร้างวิชาต้องมีการแลกเปลี่ยนกับนักรบระดับอภินิหารคนอื่นๆ เพื่อหาแรงบันดาลใจ" เซินซิ่วแนะนำ จี้ชิงเห็นด้วย แต่เขาจะไปแลกเปลี่ยนกับใครในสิบสามสาขาแดนนรกได้? ในเมื่อทุกคนต่างยำเกรงเขาจนไม่อาจพูดคุยกันได้อย่างเท่าเทียม เขาจึงไปหา ไป๋ซี จากสายหยินหยางสร้างสรรค์ ซึ่งเป็นคนมีเพื่อนฝูงกว้างขวางไป๋ซีตกลงจะพาเขาไปร่วมวงแลกเปลี่ยนวิชา แต่เขาวางเงื่อนไขว่าจี้ชิงต้อง "ปลอมตัว" และ "ข่มกลิ่นอาย" เพราะชื่อเสียงของเขาโด่งดังเกินไปจนไม่มีใครกล้าพูดคุยด้วย จี้ชิงจึงใช้ความสามารถในการควบคุมร่างกายระดับเผ่าเทพเปลี่ยนรูปโฉม และใช้กลิ่นอายจากโลกใบเล็กในถ้ำสวรรค์มาปกคลุมตัวเองแทนเพื่อไม่ให้ใครจำได้ โดยใช้ชื่อปลอมว่า "หลี่มู่" จากสายหลอมเทพทั้งสองเดินทางข้ามมิติไปยัง "หอตามหาเซียน" ซึ่งเป็นหอคอยขนาดใหญ่ที่เคลื่อนที่ไปมาในเฮยซวี เป็นสถานที่พักผ่อนและแลกเปลี่ยนของเหล่านักรบที่มีความปลอดภัยสูงเพราะมีมหาอำนาจดูแลอยู่ ไป๋ซีพาเขาไปยัง "หอถามใจ" ที่นักรบระดับอภินิหารมักมารวมตัวกันจี้ชิงในนาม "หลี่มู่" เริ่มต้นด้วยการเป็นเจ้ามือเลี้ยงคนในวงเพื่อซื้อใจ และเริ่มแลกเปลี่ยนความรู้เรื่องการสร้างวิชา เขาได้รับแรงบันดาลใจมหาศาลภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน ซึ่งมากกว่าการนั่งคิดคนเดียวหลายเดือน ความก้าวหน้าของเขาเป็นไปอย่างรวดเร็ว และเขาวางแผนว่าเมื่อสร้างวิชาสำเร็จ เขาจะใช้แต้มต้นกำเนิดเพื่อทำให้มันสมบูรณ์ทันทีในขณะที่การแลกเปลี่ยนกำลังเป็นไปได้ด้วยดี พลันมีชายชราในชุดสีน้ำเงินเดินเข้ามาแจ้งว่ามี "แขกผู้ทรงเกียรติ" ต้องการเหมาพื้นที่ชั้นนี้ และขอให้ทุกคนย้ายออกไปโดยจะมอบค่าชดเชยให้ ไป๋ซีไม่พอใจและขอพบแขกคนนั้น กลุ่มนักรบกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา โดยมีนักรบระดับปราณอาคมสองคนเดินตามหลังนักรบระดับอภินิหารที่ชื่อว่า เฉียนหมิงรื่อเฉียนหมิงรื่อต้องการความเป็นส่วนตัวและขอให้กลุ่มของไป๋ซีออกไป พร้อมกับที่ผู้ติดตามระดับปราณอาคมจงใจปล่อยกลิ่นอายข่มขวัญ ในขณะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียด จี้ชิงก็ได้เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า:"แล้วถ้าพวกเรา... ไม่ไปล่ะ?"

ปลดล็อกตอนนี้1.5

ซื้อครั้งเดียว อ่านซ้ำได้ตลอด

เข้าสู่ระบบเพื่อปลดล็อก

ตอนนี้รู้สึกยังไง?

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น

กำลังโหลดความคิดเห็น