บทที่ 103 กงล้อแห่งโชคชะตา

เมื่อหวงเจี้ยนกั๋วได้ยินคำทักท้วงของหลิวอันผิง เขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้

เขารู้ดีว่าหมู่บ้านซานสุ่ยกับบ้านคุณยายของหลิวอันผิงนั้นอยู่ห่างกันพอสมควร

"ดูครูสิ ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท แต่ไม่เป็นไร เธอเอาของพวกนี้กลับบ้านไปก่อน รอสอบเอนทรานซ์เสร็จตอนไหน เธอค่อยเอาไปให้ยายของเธอก็ได้"

พอหวงเจี้ยนกั๋วพูดมาแบบนี้ หลิวอันผิงก็ปฏิเสธไม่ออก

อีกอย่าง การที่หวงเจี้ยนกั๋วฝากของแบบนี้ หลิวอันผิงเดาว่าครูคงไม่ได้กลับบ้านเกิดตัวเองอีกนานแน่ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่วานให้เขาเป็นธุระแทน