บทที่ 107 กลับถึงบ้านก็หัวเราะลั่น

กู่ถิงเดินทางกลับมาถึงหมู่บ้านซานสุ่ยเมื่อเย็นวานซืน

เธอไปทำงานเป็นแม่ครัวอยู่ที่เหมืองในอำเภอข้างเคียง ในยุคสมัยนี้การเดินทางไปมาหาสู่กันไม่ใช่เรื่องสะดวกนัก ดังนั้นนับตั้งแต่เธอจากหมู่บ้านซานสุ่ยไป เธอก็ไม่เคยกลับมาเลย

จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ทางเหมืองได้รับแจ้งว่าจะมีการนำเข้าเครื่องจักรชุดใหม่ จึงต้องหยุดงานชั่วคราว เธอถึงได้มีโอกาสกลับมาเยี่ยมบ้าน

ทันทีที่กลับถึงบ้าน กู่ถิงยังไม่ทันได้ดื่มน้ำสักอึก ก็เตรียมจะวิ่งแจ้นไปหาหลิวอันผิงที่บ้าน เพื่อถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ

แม่ของเธอรู้ทันความคิดลูกสาวดี จึงรีบขวางไว้ แล้วเล่าเรื่องราววีรกรรมที่เกิดขึ้นที่บ้านหลิวอันผิงในช่วงที่ผ่านมาให้ฟังอย่างละเอียด