บทที่ 119 ดูถูกกันเกินไปแล้ว

สามแม่ลูกถังเฟิ่งอิงตื่นเต้นกันอยู่พักใหญ่ กว่าจะเข้าใจว่าการที่หลิวอันผิงไปกรอกใบสมัครเลือกอันดับ ไม่ได้หมายความว่าเขาสอบติดมหาวิทยาลัยแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ของทั้งสามคนก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลย

"ผิงเอ๋อ ถ้าพรุ่งนี้ลูกไปกรอกใบสมัครที่โรงเรียนแล้ว ก็แปลว่าลูกจะได้เรียนมหาวิทยาลัยเลยใช่ไหม?"

หลิวอันผิงส่ายหน้า "แม่ครับ การกรอกใบสมัครเลือกอันดับ เป็นแค่การแจ้งความจำนงเฉยๆ ไม่ได้แปลว่าจะได้เรียนเลยครับ ยกตัวอย่างเช่น ผมอยากเรียนที่มหาวิทยาลัยหนานต้า แต่คะแนนสอบเข้าของหนานต้าอยู่ที่ห้าร้อยคะแนน ถ้าผมสอบได้แค่สี่ร้อยคะแนน ต่อให้ผมเลือกหนานต้าไป ผมก็เข้าไม่ได้อยู่ดีครับ"

"แม่ การกรอกใบสมัครหมายถึงเราอยากไปเรียนที่ไหน แต่จะได้เรียนหรือไม่ ขึ้นอยู่กับคะแนนสอบของอันผิง ถ้าอันผิงทำคะแนนได้ถึงเกณฑ์ของมหาวิทยาลัยนั้น อันผิงถึงจะได้ไปเรียน"