บทที่ 121 เรื่องมงคลใหญ่

หลิวอันผิงเดินออกจากโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งไปอย่างองอาจผ่าเผย

ท่วงท่าการเดินของเขา ในสายตาคนอื่นช่างดูอวดดีและหยิ่งยโสเหลือเกิน

หวงเจี้ยนกั๋วมองตามแผ่นหลังของลูกศิษย์ที่เดินจากไป แล้วถอนหายใจยาวเหยียด "เฮ้อ!!!"

เมื่อครู่นี้ ทุกคนต่างตกตะลึงกับใบสมัครเลือกอันดับมหาวิทยาลัยของหลิวอันผิง สายตาที่มองมาล้วนเหมือนมองคนสติไม่ดี

หวงเจี้ยนกั๋วพยายามเกลี้ยกล่อมจนปากเปียกปากแฉะ หวังให้หลิวอันผิงเปลี่ยนใจ ถึงขนาดวิ่งไปขอใบสมัครใบใหม่จากธุรการมาให้