บทที่ 128 พิธีเชิดชูเกียรติ

หลิวไฉ่เสียที่กำลังตากข้าวอยู่หน้าบ้านใหม่

หลังจากได้ยินเสียงประกาศจากลำโพง เธอก็ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กลางลานบ้านเป็นเวลานาน

พอได้สติ น้ำตาก็ไหลพรากออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ไม่ว่าจะเช็ดเท่าไหร่ น้ำตาแห่งความปลื้มปิติก็ยังคงไหลอาบแก้มไม่หยุด

"พี่สอบติดแล้ว... พี่สอบติดแล้วจริงๆ แม่จ๋า ได้ยินไหม พี่สอบติดแล้ว..."

หลิวไฉ่เสียยืนอยู่กลางลานบ้าน ไม่สนใจแสงแดดแผดเผา ปากพึมพำกับตัวเองไม่หยุด