บทที่ 140 คุกเข่าขอขมา

คนบ้านจ้าวที่บุกมาหาเรื่อง ต่างพากันนอนแผ่หราอยู่กับพื้นกันแทบทุกคน

แม้แต่แม่เฒ่าจ้าว ก็ยังโดนหลิวอันผิงถีบไปหนึ่งที

ตอนที่หลิวอันผิงกำลังพูดสั่งสอน แม่เฒ่าจ้าวก็ดิ้นพล่านกลิ้งเกลือกไปมาบนพื้นลานบ้าน ร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด ปากก็พร่ำตะโกนประโยคเดิมซ้ำๆ "สวรรค์ลงโทษ! ฆ่าคนแล้ว! ช่วยด้วย..."

ทว่า การแสดงบทบาทแกล้งตายของนาง ไม่ได้เรียกความเห็นใจจากใครเลยแม้แต่น้อย

หลิวอันผิงยิ่งแค่นหัวเราะเยาะด้วยความสมเพช