บทที่ 150 มีคนมาก่อกวน

ระหว่างทางกลับร้าน

หลิวอันผิงยังคงครุ่นคิดถึงคำพูดของเฉินเว่ยกั๋ว

ฉันปลีกตัวไปไม่ได้จริงๆ ไม่งั้นคงไปกว่างโจวด้วยตัวเอง ปัญหารองเท้าหนังคงจบไปแล้ว

เฉินเว่ยกั๋วก็แค่ช่วยหิ้วของมาให้ ครั้งสองครั้งยังพอไหว แต่ถ้าบ่อยเข้า หน่วยงานของเขารู้เรื่องเข้าคงเดือดร้อนแน่

แต่ตอนนี้ฉันไม่มีเวลาไปกว่างโจว จะไปเซ็นสัญญาทำข้อตกลงก็ไม่ได้ ดูท่าทางถ้าอยากแก้ปัญหานี้ให้จบ คงต้องหาคนไปแทน หรือไม่ก็ต้องไปเองสักรอบ