บทที่ 163 เขาเป็นแฟนฉัน

อู๋เสวี่ยเหมยไม่ไว้หน้าชายหนุ่มคนนั้นเลยแม้แต่น้อย เธอดึงแขนหลิวอันผิงเดินหนีไปดื้อๆ

ชายหนุ่มทำได้เพียงยืนมองทั้งสองเดินจากไป

สายตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟโทสะของเขาจับจ้องมาที่หลิวอันผิงไม่วางตา

หลิวอันผิงรู้สึกถึงรังสีความร้อนที่แผ่ซ่านเข้ามา จนต้องตัวสั่นยะเยือก

"รุ่นพี่ครับ คนเมื่อกี้เป็นใครเหรอครับ? เขามองผมเหมือนผมไปแย่งภรรยาเขามายังงั้นแหละ หรือว่ารุ่นพี่เป็น..."