บทที่ 184 โป๊ะแตก

อาจเพราะดึกมากแล้ว

หรืออาจเป็นเพราะอู๋เสวี่ยเหมยเหนื่อยล้าเกินไป

เสียงกรนเบาๆ จึงดังขึ้นในช่วงกลางดึก

หลิวอันผิงผ่อนลมหายใจเบาๆ พยายามข่มตาให้หลับ

เขาพยายามบังคับตัวเองให้หลับ แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ข่มตาไม่ลง