บทที่ 204 บารมีของหวงลี่จวิน

จ้าวควนนั่งใจตุ๊มๆ ต่อมๆ อยู่บนเก้าอี้ ก้นแทบไม่ติดที่นั่งด้วยซ้ำ กลัวว่าหวงลี่จวินจะตบโต๊ะตวาดใส่เขาเมื่อไหร่ก็ได้

โจวเทียนที่นั่งอยู่ข้างๆ แอบลอบยิ้มเยาะในใจ จ้าวควน เมื่อกี้อยู่ที่ห้องทำงานฉันยังเก่งนักไม่ใช่เหรอ ทำไมตอนนี้ถึงเงียบเป็นเป่าสากล่ะ อ้อ พออยู่ต่อหน้าเลขาธิการหวง ก็เลยหงอเป็นหมาหงอยเลยสินะ

หวงลี่จวินปรายตามองจ้าวควนด้วยสายตาเรียบเฉย จู่ๆ ก็แค่นหัวเราะเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้น "ท่านรองนายอำเภอจ้าว ได้ยินว่าเมื่อกี้คุณไปที่สถานีตำรวจ เพื่อสั่งให้ผู้กำกับโจวปล่อยตัวผู้ต้องหาในคดีหนึ่งงั้นรึ? มีเรื่องแบบนี้จริงๆ หรือเปล่า!"

จ้าวควนได้ยินคำถามของหวงลี่จวิน ก็ยิ่งลนลานหนักกว่าเดิม โจวเทียน แกกับฉันได้เห็นดีกันแน่ "เลขาธิการหวง ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอกครับ"

สีหน้าของหวงลี่จวินเข้มขึ้น "จ้าวควน ผู้กำกับโจวก็ยืนอยู่ตรงหน้านี้แล้วนะ พูดอะไรต้องรับผิดชอบคำพูดตัวเองด้วย"